Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011
Κάθε βο(υ)λευτής μας κοστίζει κατά μέσο όρο 1.583 € την ημέρα!
Αναλογιζόμενοι τις δηλώσεις των μελών της Κυβέρνησης «σωτηρίας» και την προτροπή τους να «βάλουμε πλάτη», αρκεί να… ρίξουμε μια ματιά στα όσα προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2012 για τους «300» εκλεκτούς και θα καταλάβουμε, πως δυστυχώς πάλι μόνο εμείς θα «βάλουμε πλάτη». Ο νέος προϋπολογισμός είναι μειωμένος κατά 27 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με εκείνον του 2011.
Την ίδια στιγμή, όμως, σε 2,17 εκατομμύρια ευρώ ανέρχονται οι συνολικές περικοπές στους βουλευτές. Ειδικότερα, στα 2.125.000 ευρώ η μείωση για την συμμετοχή τους στις επιτροπές, στα 39.400 ευρώ το ψαλίδισμα του επιδόματος γραφείου και στα 10.500 ευρώ η περικοπή των εξόδων κίνησης. Ωστόσο μία προσεκτική ανάγνωση όλων των κονδυλίων ανά κωδικό αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον, αφού φανερώνει τα ακριβή ποσά που πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για μία σειρά από παροχές προς τους 300.
- Επίδομα οργάνωσης γραφείου βουλευτών 8.146.900 ευρώ
- Έξοδα κίνησης βουλευτών 1.705.100 ευρώ
- Συμμετοχή σε επιτροπές 2.875.000 ευρώ
- Δαπάνες χρηματοδοτικής μίσθωσης ( αυτοκίνητα ) 3.800.000 ευρώ
- Μετακινήσεις στο εσωτερικό 1.555.000 ευρώ
- Μετακινήσεις στο εξωτερικό 950.000 ευρώ
- Έξοδα κίνησης βουλευτών 1.705.100 ευρώ
- Συμμετοχή σε επιτροπές 2.875.000 ευρώ
- Δαπάνες χρηματοδοτικής μίσθωσης ( αυτοκίνητα ) 3.800.000 ευρώ
- Μετακινήσεις στο εσωτερικό 1.555.000 ευρώ
- Μετακινήσεις στο εξωτερικό 950.000 ευρώ
Σε ό,τι έχει να κάνει με τους συνεργάτες τους, κοστίζουν ετησίως 12.786.600 και το απίστευτο ποσό των 5.581.100 ευρώ αγγίζει η απασχόλησή τους, πέραν του κανονικού ωραρίου (βλέπετε υπερωρίες).
Αναφορικά με τα λειτουργικά έξοδα της Βουλής, καταβάλλεται ετησίως για:
- ΕΥΔΑΠ 100.000 ευρώ
- ΔΕΗ 1.250.000 ευρώ
- Φυσικό αέριο 180.000 ευρώ
- Δαπάνες κινητής τηλεφωνίας 650.000 ευρώ
- Προμήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών 400.000 ευρώ
- Είδη καθαριότητας 85.000 ευρώ
- ΔΕΗ 1.250.000 ευρώ
- Φυσικό αέριο 180.000 ευρώ
- Δαπάνες κινητής τηλεφωνίας 650.000 ευρώ
- Προμήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών 400.000 ευρώ
- Είδη καθαριότητας 85.000 ευρώ
Δηλαδή, κάθε βο(υ)λευτής μας κοστίζει κατά μέσο όρο (αφού οι αποδοχές τους επηρεάζονται από τα έτη βουλευτικής παρουσίας και άλλους παράγοντες) 569.906,66 ευρώ το χρόνο ή αν προτιμάτε 47.492,17 ευρώ τον μήνα ή 1.583 ευρώ την ημέρα!!! Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθούμε στο ότι, τόσο στην Πορτογαλία, όσο στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, από τους πρώτους που έκαναν περικοπές οι βουλευτές ήταν στους ίδιους τους εαυτούς τους και… πιστέψτε μας… ήταν περικοπές, ειδικά στην Πορτογαλία!!!
ΠΗΓΗ dejavu.gr
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ
Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».
Χειρότερο απ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ όλα είναι το δικό μας σενάριο;
Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;
Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.
Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.
Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.
Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.
Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.
Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.
Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ απολυθούν κάποιοι απ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.
Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι αυτό θέλω να τελειώνουμε.
Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».
Χειρότερο απ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ όλα είναι το δικό μας σενάριο;
Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;
Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.
Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.
Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.
Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.
Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.
Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.
Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ απολυθούν κάποιοι απ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.
Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι αυτό θέλω να τελειώνουμε.
Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011
1,5 δις ευρώ έβγαλαν από τη χώρα οι λαθρομετανάστες!
Ενώ οι Έλληνες πεινάνε και προσπαθούν να κάνουν οικονομία ακόμα και στο φαγητό και στις βασικές τους ανάγκες, οι παράνομοι ξένοι που ζουν στην χώρα μας έκαναν ρεκόρ εξαγωγής ΜΑΥΡΟΥ χρήματος για το 2010!!!
Σε 1,5 δις ευρώ έφτασαν τα εμβάσματα των αλλοδαπών προς ξένες χώρες μόνο το 2010! Σε αυτά δεν υπολογίζονται οι νόμιμες συναλλαγές εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας και βγάζουν και αυτές δισεκατομμύρια συνάλλαγμα εκτός Ελλάδος αλλά ΜΟΝΟ τα εμβάσματα των παρανόμως εργαζομένων αλλοδαπών σε ΜΑΥΡΗ εργασία!
Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι δε φταίνε μόνο αυτοί…κάποιος “Έλληνας” τους έβαλε παράνομα στην εργασία του και τους πλήρωσε χωρίς καμία εισφορά για να γλιτώσει μερικά ευρώ παίρνοντας κάποιον Έλληνα. Έτσι σκεφτόμαστε εδώ και χρόνια και θα κάνουμε να δούμε πρωτογενές πλεόνασμα δεκάδες χρόνια αν συνεχίσουμε με αυτούς τους αυτοκαταστροφικούς ρυθμούς…
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Οριστική απόφαση για το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, έχει αποφασισθεί και αναμένεται να ανακοινωθεί άμεσα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Πρόκειται για πρόσωπο κοινής αποδοχής από όλα τα κόμματα, καθώς από τη στιγμή που έπεσε το όνομά του στο τραπέζι, κανένας πολιτικός αρχηγός δε μπόρεσε να το αμφισβητήσει.
Μάλιστα, ο νέος πρωθυπουργός λόγω των αμφιβολιών της αριστεράς για τη δανειακή σύμβαση, αποφάσισε να μην την αποδεχθεί και να προχωρήσει με την έξοδο από το ευρώ και τη δημιουργία ενός ιδιαίτερα "σκληρού" εθνικού νομίσματος, που φαίνεται παρακάτω:
Η καθυστέρηση στην ανακοίνωση του ονόματος οφείλεται στην αντιπάθεια του νέου προσώπου προς τα αεροπλάνα (των αερογραμμων, εκτος του F-16 που πιλοταρει ο ιδιος), που τον έκανε να έρθει στην Ελλάδα κολυμπώντας, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια καθυστέρηση 2-3 ωρών στην άφιξή του.
Το πρόσωπο αυτό δε θα μπορούσε να είναι άλλο από τον Chuck Norris, καθώς όλοι παραδέχονται ότι είναι ο μόνος που μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, ενώ είναι ταυτόχρονα πρόσωπο ευρείας αποδοχής αλλά και λαϊκής απαίτησης:
Σύμφωνα με τις πρώτες δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, κατέληξαν σε συμφωνία, λόγω των αδιαμφισβήτητων προσόντων του νέου ηγέτη της Χώρας, τα οποία συνοψίζονται στα παρακάτω και αποτελ! ούν εγγύηση σταθερότητας τόσο σε θέματα οικονομίας όσο και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να πάρει άτοκο δάνειο από το ΔΝΤ
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να πάρει επιστροφή φόρου από το ΔΝΤ
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να ικανοποιήσει ακόμα και την Μέρκελ
o Ο Τσακ Νόρις γνωρίζει τους γνωστούς άγνωστους
με ονοματεπώνυμο και αριθμό ταυτότητας.
o Μόνο ο Τσακ Νόρις μπορεί να αντικαταστήσει τον Ζαν Κλωντ Τρισέ με τον Ζαν Κλωντ Βαντάμ.
o Όταν η αστυνομία κάνει επιχείρηση σκούπα, ο Τσακ Νόρις κάνει επιχείρηση παρκετέζα
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βάλει σε δίαιτα τον Πάγκαλο
o Ο Τσακ Νόρις θα κάνει Οικουμενική κυβέρνηση. Μόνος του.
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να σηκώσει τους δυο αντιπροέδρους με το ένα χέρι.
o Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που έλιωσε τον. Άρειο Πάγο.
o Ο Τσακ Νόρις ξέρει πόσα κιλά είναι ο Πάγκαλος
o Ο Τσακ Νόρις θα καταργήσει την στρατιωτική θητεία. Σε καιρούς πολέμου προτιμά να δουλεύει μόνος του.
o Όταν ο Τσακ Νόρις ρωτάει τι χρωστάω; η Μέρκελ απαντά τίποτα αγόρι μου.
o Ο Τσακ Νόρις λέει έλα ντε και το ντε έρχεται
Πρόκειται για πρόσωπο κοινής αποδοχής από όλα τα κόμματα, καθώς από τη στιγμή που έπεσε το όνομά του στο τραπέζι, κανένας πολιτικός αρχηγός δε μπόρεσε να το αμφισβητήσει.
Μάλιστα, ο νέος πρωθυπουργός λόγω των αμφιβολιών της αριστεράς για τη δανειακή σύμβαση, αποφάσισε να μην την αποδεχθεί και να προχωρήσει με την έξοδο από το ευρώ και τη δημιουργία ενός ιδιαίτερα "σκληρού" εθνικού νομίσματος, που φαίνεται παρακάτω:
Η καθυστέρηση στην ανακοίνωση του ονόματος οφείλεται στην αντιπάθεια του νέου προσώπου προς τα αεροπλάνα (των αερογραμμων, εκτος του F-16 που πιλοταρει ο ιδιος), που τον έκανε να έρθει στην Ελλάδα κολυμπώντας, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια καθυστέρηση 2-3 ωρών στην άφιξή του.
Το πρόσωπο αυτό δε θα μπορούσε να είναι άλλο από τον Chuck Norris, καθώς όλοι παραδέχονται ότι είναι ο μόνος που μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, ενώ είναι ταυτόχρονα πρόσωπο ευρείας αποδοχής αλλά και λαϊκής απαίτησης:
Σύμφωνα με τις πρώτες δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, κατέληξαν σε συμφωνία, λόγω των αδιαμφισβήτητων προσόντων του νέου ηγέτη της Χώρας, τα οποία συνοψίζονται στα παρακάτω και αποτελ! ούν εγγύηση σταθερότητας τόσο σε θέματα οικονομίας όσο και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να πάρει άτοκο δάνειο από το ΔΝΤ
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να πάρει επιστροφή φόρου από το ΔΝΤ
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να ικανοποιήσει ακόμα και την Μέρκελ
o Ο Τσακ Νόρις γνωρίζει τους γνωστούς άγνωστους
με ονοματεπώνυμο και αριθμό ταυτότητας.
o Μόνο ο Τσακ Νόρις μπορεί να αντικαταστήσει τον Ζαν Κλωντ Τρισέ με τον Ζαν Κλωντ Βαντάμ.
o Όταν η αστυνομία κάνει επιχείρηση σκούπα, ο Τσακ Νόρις κάνει επιχείρηση παρκετέζα
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βάλει σε δίαιτα τον Πάγκαλο
o Ο Τσακ Νόρις θα κάνει Οικουμενική κυβέρνηση. Μόνος του.
o Ο Τσακ Νόρις μπορεί να σηκώσει τους δυο αντιπροέδρους με το ένα χέρι.
o Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που έλιωσε τον. Άρειο Πάγο.
o Ο Τσακ Νόρις ξέρει πόσα κιλά είναι ο Πάγκαλος
o Ο Τσακ Νόρις θα καταργήσει την στρατιωτική θητεία. Σε καιρούς πολέμου προτιμά να δουλεύει μόνος του.
o Όταν ο Τσακ Νόρις ρωτάει τι χρωστάω; η Μέρκελ απαντά τίποτα αγόρι μου.
o Ο Τσακ Νόρις λέει έλα ντε και το ντε έρχεται
Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011
H «LE MONDE» ξεγυμνώνει τον Λουκά Παπαδήμο!
«Αποτελεί μαζί με τους Ντράγκι και Μόντι το δίκτυο της Goldman Sachs!..»
Οι Μάριο Ντράγκι, Μάριο Μόντι και Λουκάς Παπαδήμος αποτελούν το δίκτυο της Goldman Sachs γράφει η γαλλική LE MONDE δια χειρός του Marc Roche, δημοσιογράφου επενδυτή ο οποίος έχει γράψει και το γνωστό βιβλίο για τη Τράπεζα που κυβερνά τον πλανήτη.
Δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde αναφέρεται στη σχέση της Goldman Sachs με τους Λουκά Παπαδήμο, Μάριο Μόντι και Μάριο Ντράγκι.
"Τι κοινό έχουν οι τρεις άνδρες;" διερωτάται η Le Monde, δίνοντας η... ίδια την απάντηση: Την Goldman Sachs.
Η εφημερίδα αναφέρει πως η αμερικανική επενδυτική τράπεζα τους συνδέει ενώ τους χαρακτηρίζει ως "μέλη της ευρωπαϊκής κυβέρνησης Goldman Sachs".
Μάλιστα, το δημοσίευμα κάνει λόγο για ένα "διακριτικό" δίκτυο επιρροής της τράπεζας στην Ευρώπη, το οποίο, όπως όλοι οι θεσμοί διαθέτει ιεραρχία.
"Το πρώτο βραβείο πήγε στον Ιταλό, Μάριο Ντράγκι, αντιπρόεδρο της Goldman Sachs στην Ευρώπη την περίοδο 2002-2005", αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως μια από τις αποστολές του ήταν να πουλήσει τα περίφημα "swaps" για να καλυφθεί μέρος του χρέους της Ελλάδας, πριν από την είσοδο στην ευρωζώνη.
Η Goldman Sachs είχε στήσει δηλαδή ένα δίκτυο στην Ευρώπη και βοήθησε στο μαγείρεμα του χρέους της Ελλάδας.
Ο Μάριο Ντράγκι, ήταν ο άνθρωπος που κάθισε στην καρέκλα του αντιπροέδρου της τράπεζας από το 2002 ως το 2005 και το όνομά του ενεπλάκη με το μαγείρεμα του ελληνικού χρέους.
Ο Ντράγκι διαβεβαίωσε όταν ανέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου το 2002, ότι δεν είχε αναμιχθεί στην παραποίηση των ελληνικών στοιχείων από την Goldman Sachs, δύο χρόνια νωρίτερα.
Έπειτα, ακολουθεί ο Μάριο Μόντι, διεθνής σύμβουλος της τράπεζας από το 2005 και τρίτος στη σειρά ο Λουκάς Παπαδήμος, επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος από το 1994 ως το 2002, που σύμφωνα με την εφημερίδα, "συμμετείχε στην επιχείρηση των ψεύτικων λογαριασμών που έφτιαξε η Goldman Sachs", στην απόκρυψη δηλαδή του ελληνικού χρέους!
Μεταξύ άλλων, το δημοσίευμα αναφέρεται και στο πρόσωπο του Πέτρου Χριστοδούλου. "Διαχειριστής του ελληνικού χρέους ήταν επίσης ο Πέτρος Χριστοδούλου, ένας πρώην trader της εταιρίας", αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Goldman Sachs δεν αφήνει ποτέ τους ανθρώπους της να αποκαλύπτουν τη σχέση μαζί της, ακόμα κι όταν τους έχει ανατεθεί κάποια θεσμική αποστολή, όπως στην περίπτωση του Μάριο Μόντι, ο οποίος είχε αναλάβει το 2010 μία έρευνα για την ευρωπαϊκή αγορά και την οποία του είχε αναθέσει ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Τέλος, η Le Monde επισημαίνει ότι το δίκτυο επιρροής που είχε δείξει την ισχύ του πριν ή και κατά τη διάρκεια της αναταραχής που προκάλεσε η κρίση του 2008, έχασε την "αποτελεσματικότητά' του, αν και υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι μέθοδοι της επενδυτικής τράπεζας έπιαναν, όπως για παράδειγμα στην ελληνική περίπτωση και στα σενάρια για κλυδωνισμούς στην ευρωζώνη.
ΠΗΓΗ news247.gr
"Κυβέρνηση" Μπίλντερμπέργκ
Τα τελευταία πέντε εικοσιτετράωρα η Ελλάδα και η γειτονική Ιταλία, δύο χώρες με οικονομικά προβλήματα και πολιτικά αδιέξοδα, όλως περιέργως παρακολουθούν τις εξελίξεις να καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Δύο στελέχη της «Τριμερούς Επιτροπής» μιας πανίσχυρης διεθνούς οργάνωσης με παγκόσμια δραστηριότητα από το 1973, στελεχωμένη από την ελίτ της διεθνούς οικονομίας, με επιχειρηματίες και οικονομολόγους, τραπεζίτες και νομικούς ανώτατου βεληνεκούς, δύο οικονομικοί παράγοντες με καριέρα σε κεντρικές τραπεζικές θέσεις, αναλαμβάνουν το τιμόνι των χωρών τους ως πρωθυπουργοί. Να σημειωθεί ότι και οι δύο δεν έχουν εκλεγεί. Επίσης και οι δύο εμφυτεύονται με την δραστική παρέμβαση των ισχυρών χωρών της Ευρώπης. Ο Λουκάς Παπαδήμος και ο Μάριο Μόντι είναι «σωτήρες», «Μεσσίες» ή απλά υλοποιούν προειλημμένες αποφάσεις συγκεκριμένων κέντρων;
Ένα είναι, ωστόσο, το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί. Τίποτε δεν είναι τυχαίο σε αυτήν την αλληλουχία γεγονότων που διαμόρφωσαν το τρέχον σκηνικό. Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος να ηγείται της ελληνικής κυβέρνησης και ο Μάριο Μόντι να αναλαμβάνει τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία και όλα αυτά εντός ολίγων ημερών.
Το 1973, μεσούσης της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης, ο ισχυρός άνδρας της αμερικανικής και παγκόσμιας οικονομίας, Ντέϊβιντ Ρόκφελερ, ίδρυσε τη λεγόμενη «Τριμερή Επιτροπή».
Η ιδρυτική πράξη λαμβάνει χώρα στο Τόκιο από την 21η έως και την 23η Οκτωβρίου. Η πρόταση για την ίδρυση της Τριμερούς κατατέθηκε από τον ισχυρό άνδρα της Αμερικής την προηγούμενη χρονιά, το 1972, κατά την ετήσια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπέργκ (Bilderberg) και έγινε αποδεκτή.
Η «γέννεση» της Τριμερούς λαμβάνει χώρα μέσα από τα «σωθικά» της Λέσχης Bilderberg, η οποία τον Οκτώβριο του 1973 συνεδριάζει στο Τόκιο. Κατά τον Ρόκφέλερ υπήρχε άμεση ανάγκη να ενσωματωθεί και η Ιαπωνία στον σκληρό πυρήνα της Λέσχης η οποία θα συζητούσε και θα αποφάσιζε την πορεία της Οικονομίας και της Πολιτικής σε πλανητικό επίπεδο.
Η Λέσχη Bilderberg, δηλαδή η «μήτρα», μέχρι τότε κάλυπτε την ανάγκη αυτή μόνον για την περιοχή της Βορειοατλαντικής κοινότητας, Βόρειος Αμερική – Ευρώπη.
Η πρώτη συνεδρίαση σε πλήρη σύνθεση της Τριμερούς πραγματοποιείται το 1976 στο Κιότο της Ιαπωνίας. Λίγο πριν από τη λήξη του πολέμου του Βιετνάμ και με δεδομένη την επερχόμενη «νέα τάξη πραγμάτων», με τη Σοβιετική ένωση να περνά σε ένα νέο στάδιο διεθνούς επιρροής που θα κατέληγε στην εμπλοκή της στην Αγκόλα, τη Μοζαμβίκη, το Αφγανιστάν κ.λπ., ο Ροκφέλερ επιχειρεί να προσεγγίσει τη παγκόσμια διακυβέρνηση μέσω ενός μοντέλου «τεχνοκρατικού εξορθολογισμού» παρακάμπτοντας τα θεσπισμένα – συνταγματικά καθιερωμένα κρατικά όργανα και θεσμούς. Στην Τριμερή συμμετέχουν τρία σύνολα. Η Βόρειος Αμερική, η Ευρώπη και η Ιαπωνία (μόνη χώρα από την Ασία). Πρόκειται για τον πρώην «Δυτικό Κόσμο».
Ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, επικεφαλής του Ομίλου Chase Manhattan επηρεάζεται από έναν άνθρωπο ο οποίος αποκτά σταδιακά σημαντική διεθνή επιρροή. Συγγραφέας του βιβλίου «In between two ages» είναι αυτός που «συνιστά» την υλοποίηση της ιδέας «Τριμερής Επιτροπή».
Ο δημοσιογράφος, Bill Moyers, γράφει το 1980 : «David Rockefeller is the most conspicuous representative today of the ruling class, a multinational fraternity of men who shape the global economy and manage the flow of its capital...Private citizen David Rockefeller is accorded privileges of a head of state...He is untouched by customs or passport offices and hardly pauses for traffic lights».
Με απλά λόγια, ο κ. Ροκφέλερ είναι υπεράνω θεσμών, κυβερνήσεων, κρατικών δομών.
Διασφαλίζει την απρόσκοπτη ροή των κεφαλαίων του. Διαμορφώνει την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας.
Πρώτος επικεφαλής της Τριμερούς τοποθετείται ο κ. Ζμπίγκνιου Μπρεζίνκσι, δεξί χέρι του προέδρου Τζίμι Κάρτερ, ισχυρότατος παράγων στην διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Από την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου και μετά, αν όχι ήδη από καιρό, ο προσανατολισμός της Τριμερούς αλλάζει.
Άλλωστε, και ο κόσμος άλλαξε. Στον πυρήνα, ωστόσο, της Τριμερούς παραμένει και ενισχύεται η έννοια της παγκόσμιας διακυβέρνησης μέσω των τεχνοκρατών. Μα τι είναι οι τεχνοκράτες αυτοί; Πρόκειται για την τραπεζική και επιχειρηματική ελίτ που διαμορφώνει οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές, ελέγχει και προωθεί την παραγωγή πανεπιστημιακής γνώσης, συμμετέχει στον έλεγχο της θρησκευτικής δραστηριότητας με άξονα τον θρησκευτικό «αντιδογματισμό» (αν και το 1983 ο Ποντίφικας «ευλόγησε» δημόσια μάλιστα τις εργασίες της Τριμερούς) και τέλος συμμετέχει στην δυναμική διαμόρφωση πολιτικών συσχετισμών.
Εχθρός των συντηρητικών - θρησκευτικού τύπου δογματισμών, η Τριμερής βασίζει την ισχύ της στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, στη χρηματοπιστωτική αγορά και στη δύναμη των καρτέλ των πολυεθνικών. Η σύνθεση της Τριμερούς αποτελείται από τρία υποσύνολα. Τα 170 μέλη που προέρχονται από την Ευρώπη, 120 από την Βόρειο Αμερική και πάνω από 100 πλέον που προέρχονται από τον χώρο του Ειρηνικού και της Ασίας.
Από τότε μέχρι σήμερα, στην οργάνωση των Ροκφέλερ εισήλθαν η Ολμπράιτ (υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α.), ο περίφημος υπουργός Εξωτερικών της Ε.Ε. Χαβιέ Σολάνα, ο Τζον Νεγροπόντε πρώην υπεύθυνος Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ, πρέσβης, υφυπουργός κ.α ή ο Λουξεμβουργιανός Σαντέρ, πρώην πρωθυπουργός και ανώτατος αξιωματούχος της ΕΕ, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Μπίλντ κλπ.
Συμμετέχει επίσης ένα μεγάλος μέρος της πανεπιστημιακής επιστημονικής ελίτ των Η.Π.Α., της Ευρώπης και της Ιαπωνίας αλλά και άλλων πλέον χωρών από την Ινδονησία έως την Τουρκία. Συμμετέχουν εξέχοντες νομικοί και επιφανή στελέχη της διεθνούς τραπεζικής κοινότητας. Μέλος και πρώην διοικητής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Άλαν Γκρίνσπαν ,ο Χένρυ Κίσσινγκερ, γνωστοί πολιτικοί ευρωπαϊκών χωρών, ανώτερα στελέχη πολυεθνικών και πετρελαϊκών εταιρειών και… αυτό αν είναι εξέλιξη, κυβερνητικά, τραπεζικά και επιστημονικά στελέχη από τις πρώην Ανατολικές χώρες διότι ο κόσμος όντως άλλαξε άρδην.
O Henry Kissinger σε παλαιότερη συνάντηση της Λέσχης
Η περίφημη και επίκεντρο ενδιαφέροντος, συνομωσιολογικού ή πολιτικού περιεχομένου, Λέσχη, πρωτοσυνεδρίασε το 1954 στην τοποθεσία Μπίλντεμπεργκ (κοντά στο Άρνεμ), στην Ολλανδία. Ήταν αποτέλεσμα πρωτοβουλιών ευρωπαίων συντηρητικών και υπερσυντηρητικών πολιτικών της εποχής οι οποίοι ανησύχησαν σφόδρα για την κλιμάκωση του αντιαμερικανισμού στην Ευρώπη και αποφάσισαν να συζητηθεί το ζήτημα προκειμένου να ανατραπεί το αντιαμερικανικό κλίμα. Με αναμφισβήτητο ψυχροπολεμικό χαρακτήρα, καθιερώθηκε έκτοτε ως ετήσια συνάντηση υψίστης σημασίας με προσκεκλημένους αποκλειστικά από την Αμερική και την Ευρώπη και εξελίχθηκε σε Forum διαμόρφωσης πολιτικής και οικονομικής τακτικής και επιλογής μακροπρόθεσμων στρατηγικών. Η «Λέσχη» κλειστή και εξαιρετικά «ολιγομίλητη» συγκεντρώνει από τότε την επιχειρηματική, τραπεζική και πολιτική αφρόκρεμα των ΗΠΑ κυρίως και της Ευρώπης, με προτεινόμενες και ελεγχόμενες πάντα προσκλήσεις σε...τρίτα πρόσωπα τα οποία στην συνέχεια ανάλογα με τις θέσεις που κατέχουν ενσωματώνονται στον κύριο κορμό της Λέσχης.
Η Βορειοατλαντική πολιτική και επιχειρηματική ελίτ καθώς και επιλεγμένοι επιστήμονες, δημοσιογράφοι ακόμη και διανοούμενοι, προσκαλούνται να εκθέσουν απόψεις και γνώμες.
Προφανώς οι συναντήσεις αυτές καταλήγουν στην υιοθέτηση συμπερασμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά προωθούνται προς υλοποίηση αν και εφόσον κριθούν εφαρμόσιμα. Η υιοθέτηση συμπερασμάτων μπορεί να είναι βραχυπροθέσμου (Γιουγκοσλαβία επί παραδείγματι) , μεσοπροθέσμου ( χρηματοπιστωτική κρίση) ή μακροπροθέσμου χαρακτήρα (σχέσεις Δύσης – Κίνας ή ένταξη ή όχι της Ρωσίας σε δυτικούς μηχανισμούς κ.α.).
Τι είναι η “Trilateral Commission”
Η Τριμερής αποτελεί η κατάληξη της φιλοσοφίας της αποδυνάμωσης του κράτους. Δεν πρόκειται για κάποια αντιεξουσιαστική βεβαίως προσέγγιση αλλά για την βεβαιότητα ότι οι ηγεσίες των εταιρειών είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν και να διαχειριστούν τα «τρέχοντα» μεταξύ των οποίων και τις κοινωνίες, αποτελεσματικότερα και άρα φθηνότερα και κυρίως χωρίς περιορισμούς.
Ήταν η περίοδος όπου τα κράτη και το πολιτικό προσωπικό πρόβαλαν, ακόμη, εμπόδια στην άνευ όρων και ορίων επέκταση της ισχύος των ιδιωτικών συμφερόντων των εταιρειών, πολυεθνικών ομίλων και τραπεζών.
Ντέιβιντ Ρόκφελερ
Ο ιδρυτής της Τριμερούς Ντέιβιντ Ρόκφελερ ήταν σαφής «πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό».
Στην πορεία απεδείχθη πώς οι κυβερνήσεις και η Πολιτική απώλεσε βαθμηδόν τις εξουσίες που είχε. Η κυριαρχία του τραπεζικού τομέα , η γιγαντιαία ανάπτυξη του παρατραπεζικού τομέα με τους οίκους αξιολόγησης να αποκτούν εξουσίες επιβολής των πορισμάτων τους και διαμόρφωσης σύμφωνα με αυτά των αγορών και παράλληλα η επέκταση πέραν κάθε ορίου της τοξικότητας των τραπεζικών και παρατραπεζικών προϊόντων, η θεσμοποίηση της επέλασης των κερδοσκόπων δηλαδή, όλα τα παραπάνω και καθένα ξεχωριστά, συνετέλεσαν στην οικοδόμηση του σημερινού χρηματοπιστωτικού τοπίου.
Είναι εντυπωσιακό πώς θεωρητικοί όπως ο Χάντιγκτον, ο οποίος αργότερα ασχολήθηκε με το άκρως συντηρητικό αλλά και απειλητικό «Σύγκρουση Πολιτισμών» ,το άγιο δισκοπότηρο της κυριαρχία των Μπους και των ευαγγελιστών προτεσταντών στην αμερικανική πολιτική σκηνή, κατ' αρχήν αποτέλεσαν την θεωρητική αιχμή του δόρατος των προοπτικών της Τριμερούς.
Πολύ αργότερα ορισμένοι δυτικοί διανοούμενοι άρχισαν να ασχολούνται διεξοδικά με την ίδια την λογική του εγχειρήματος Ρόκφελερ αντιλαμβανόμενοι πώς η αμερικανική κοινωνία καταρχάς και οι υπόλοιπες δυτικές κοινωνίες οδηγούνται αναπόφευκτα στην θεσμοποίηση του δημοκρατικού ελλείμματος.
Είναι εκπληκτικό πώς με καθυστέρηση η Ευρώπη, η Γαλλία και η Γερμανία εν πρώτοις, ακολουθούν αυτήν την λογική.
Πρόκειται για τους δύο ηγέτες οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να καθορίσουν στις ευρωπαϊκές «νομαρχίες», την Ελλάδα και την Ιταλία το πότε, το πώς και με ποιόν θα οδηγηθούν σε εκλογές. Είναι χαρακτηριστική μία δήλωση Σαρκοζί. «Θα δείξουμε στην Ελλάδα και την Ιταλία ποιος είναι ο σωστός δρόμος».
Η νέα αυτή τάση στην οποία καταλήγουν Βερολίνο και Παρίσι χρειάζεται και τα πρόσωπα τα οποία θα υλοποιήσουν τα προαπαιτούμενα. Το πείραμα συνεχίζεται με δύο συγκεκριμένους παράγοντες ,και ώ του θαύματος και οι δύο είναι μέλη, το ένα μάλιστα εξέχων, της Τριμερούς. Ο κ. Μάριο Μόντι, του οποίου οι διασυνδέσεις με το σκοτεινό παρελθόν των πρωταγωνιστών του σκανδάλου της Χριστιανοδημοκρατίας «P2» , του μείγματος δηλαδή ακροδεξιάς, μαφίας, καθολικισμού, μασονικής στοάς και τραπεζικής διαφθοράς, αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στην Ιταλία, και ο Λουκάς Παπαδήμος , εντελώς συμπτωματικά, βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της επιχείρησης « Tecnocrati». Τυχαίο;
Πηγή zougla.gr
Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
Πώς να γίνω σωστός άνθρωπος?...
Πώς να γίνω σωστός άνθρωπος όταν απο μικρή ηλικία έβλεπα...
Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός
Την Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα
Τον Πινόκιο να λέει ψέμματα
Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 320 χλμ την ώρα
Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με 7 άντρες
Τον Ποπάυ με τατουάζ να καπνίζει
Τον Μπάγκς Μπάνυ να είναι τσόγλανος
Τον Σούπερμαν να κρύβει την ταυτότητά του
Και το Πάκμαν να τρέχει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει....
εεεεεεε ? ? !!
Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός
Την Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα
Τον Πινόκιο να λέει ψέμματα
Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 320 χλμ την ώρα
Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με 7 άντρες
Τον Ποπάυ με τατουάζ να καπνίζει
Τον Μπάγκς Μπάνυ να είναι τσόγλανος
Τον Σούπερμαν να κρύβει την ταυτότητά του
Και το Πάκμαν να τρέχει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει....
εεεεεεε ? ? !!
Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011
ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
Ο Αμερικανός Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, ολοκλήρωσε τη μηνιαία
αναφορά του, την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011, με τα παρακάτω σχόλια:
Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.
Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Αραβες.
Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία.
Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη
Γουατεμάλα.
Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο,... πάνε στη Γερμανία.
Τίποτε απ ' αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.
Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε
πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ . Εγώ πάντως κάνω
ό,τι μπορώ
Λοιπόν... στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές, και οι πουτάνες είναι
Ρωσίδες... άρα, χέσε μέσα!!!!
ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Πολιτικό ανεκδοτάκι!
Ένας οδηγός βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητό του, σε ένα τεράστιο
μποτιλιάρισμα σε αυτοκινητόδρομο για Αθήνα. Δεν κινείται τίποτα.
Ξαφνικά, ένας άνδρας του χτυπάει το τζάμι. Ο οδηγός κατεβάζει το
παράθυρο:
- Τι συμβαίνει;
- Τρομοκράτες απήγαγαν τον Πρωθυπουργό και ζητούν 10
εκατομμύρια ευρώ για λύτρα, αλλιώς θα τον λούσουν με βενζίνη και θα
τον κάψουν ζωντανό. Πηγαίνουμε από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο και
μαζεύουμε από τους οδηγούς ό,τι μπορεί να δώσει ο... καθένας. Ο οδηγός
ρωτάει:
Τι δίνει περίπου ο κάθε οδηγός;
- Γύρω στο ένα λίτρο!!!!!!!!
μποτιλιάρισμα σε αυτοκινητόδρομο για Αθήνα. Δεν κινείται τίποτα.
Ξαφνικά, ένας άνδρας του χτυπάει το τζάμι. Ο οδηγός κατεβάζει το
παράθυρο:
- Τι συμβαίνει;
- Τρομοκράτες απήγαγαν τον Πρωθυπουργό και ζητούν 10
εκατομμύρια ευρώ για λύτρα, αλλιώς θα τον λούσουν με βενζίνη και θα
τον κάψουν ζωντανό. Πηγαίνουμε από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο και
μαζεύουμε από τους οδηγούς ό,τι μπορεί να δώσει ο... καθένας. Ο οδηγός
ρωτάει:
Τι δίνει περίπου ο κάθε οδηγός;
- Γύρω στο ένα λίτρο!!!!!!!!
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011
Tι παίρνουν οι βουλευτές...και τι πρέπει να τους δώσουμε εμείς !!!
Tι παίρνουν οι βουλευτές...και τι πρέπει να τους δώσουμε εμείς
1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ!
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης
μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα.
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου
και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους
ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι
ξεχωριστά...!!!
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και
απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα,
ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας
και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη
διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1
επιστημονικό συνεργάτη. (Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο).
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο
εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ..... ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ
ΤΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ...!!!!
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΝ ΛΕΥΚΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΝΑΙ 51% ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΒΑΛΟΥΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ. ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Η ΝΙΚΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΠΟΛΕΜΑΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΑ ΟΠΛΑ... ΤΟ ΝΟΜΟ!
Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011
Από το βιβλίο του Δήμου Μάρκου Μπότσαρη
Δεν πάνε πολλά χρόνια από το θάνατο του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα. Ο Πλαστήρας ήταν τιμημένος στρατηγός και είχε χρηματίσει δύο φορές πρωθυπουργός. Όταν πέθανε, μερικοί φίλοι και συγγενείς πήγαν στο σπίτι που κατοικούσε για να ετοιμάσουν την κηδεία του και να μαζέψουν τα πράγματά του. Εκεί βρήκαν ολόκληρη την "περιουσία" του Πλαστήρα. Ήταν μερικά παράσημα, ένα σιδερένιο κρεβάτι εκστρατείας, δύο-τρεις τριμμένες κουβέρτες και μια εικόνα του Αγίου Νικολάου!
Το φωτεινό αυτό παράδειγμα ηθικής δεν έχει ξεχαστεί. Πολλές φορές έτυχε να ακούσω να το αναφέρουν στις συζητήσεις τους ακόμα και πολιτικοί αντίπαλοι του στρατηγού. Και πέρα απ' αυτό, όμως, κανείς από τους μέχρι το 1981 πολιτικούς μας δεν μας είχε συνηθίσει στο είδος της πολυτελούς και σπάταλης ζωής που ζει και προκλητικά επιδεικνύει ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Νυχτερινά κέντρα, μπουζούκια, αναρίθμητα σπάταλα ταξίδια με "κουστωδίες συνοδών", πολυτελείς διακοπές, δημόσιες εμφανίσεις με "επίσημες ευνοούμενες"! Τέτοια φαινόμενα που ο τόπος αυτός δεν είχε γνωρίσει με πρωταγωνιστικές κοινοβουλευτικές δημόσιους άνδρες, παρά μόνο σ' αυτά τα τελευταιά έξι χρόνια που κυβερνά το ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως δεν είναι η μοναδική αιτία αυτής της κατάντιας. Υπάρχει και άλλη. Κι αυτήν πρέπει να την αναζητήσουμε στην κοινωνική προέλευση και σύνθεση, στη "δομή" της ηγετικής τάξης του ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Πώς έφτασαν εκεί που έφτασαν;
Η πορεία που γέννησε το ΠΑΣΟΚ είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αφού έκανε δήλωση μετανοίας στον Παττακό, πήρε για δεύτερη φορά στη ζωή του διαβατήριο για το εξωτερικό από μια δικτατορία. Εγκατέλειψε εδώ στις φυλακές και στις εξορίες τους αγωνιστές της Δημοκρατίας για να κάνει. "αντίσταση" εκ του ασφαλούς από τη Σουηδία και τον καναδά!
Στο εξωτερικό βρισκόταν ήδη και είχε με επιτυχία υψώσει τη σημαία της πολιτικής αντίστασης ο Γραμματέας της ΕΔΗΝ (Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου) Νίκος Νικολαϊδης, ως εκπρόσωπος της Ένωσεως Κέντρου.
Αυτό όμως ενοχλούσε τον Ανδρέα. Δεν τον ενοχλούσε μόνο η ηπροσωπική προβολή του Νικολαϊδη, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η Ένωση Κέντρου, το κόμμα του πατέρα του, εξακολοθούσε να έχει πολιτική ύπαρξη και μετά τη δικτατορία. Ήθελε να είναι εκείνος Αρχηγός και ήθελε κάτι καινούριο, μια οργάνωση την οποία θα μπορούσε να ελέγχει ολοκληρωτικά.
Ίδρυσε λοιπόν το ΠΑΚ και αυτοανακηρύχτηκε αρχηγός του! Τον Ανδρέα όμως δεν τον ενδιέφερε η άμεση πτώση της δικτατορίας. Τον ενδιέφερε μόνο η προσωπική του υπόθεση δηλαδή το πώς θα εξαφάνιζε η χούντα τους παλιούς πολιτικούς και πώς σιγά-σιγά θα κατόρθωνε να έχει προβληθεί ο ίδιος ως πολιτικός ηγέτης μεγάλου τάχα διαμετρήματος και υποψήφιος κυβερνήτης της χώρας! Έτσι διέλυσε την Ένωση Κέντρου και εμφανίστηκε ως αρχηγός του "αντιστασιακού" ΠΑΚ.
[...]
Τόσο οι "Αμερικανοσπουδαγμένοι", όσο και οι φοιτητές της Ευρώπης που πλαισίωναν τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΚ, απέβλεπαν έκτοτε στον ίδιο κοινό στόχο: Στο προσωπικό τους "βόλεμα" μετά την πτώση της δικτατορίας.
Δεν αναφέρομαι βέβαια στο σύνολο των μελών του ΠΑΚ. Μέλος του ΠΑΚ άλλωστε υπήρξα κι εγώ ο ίδιος. Και μπορώ να βεβαιώσω ότι υπήρχαν αγνοί δημοκράτες μέσα στις τάξεις του, έτοιμοι και πρόθυμοι να αγωνιστούν για την ανατροπή της δικτατορίας και για μια καλύτερη Ελλάδα.
Υπήρχαν όμως στο ΠΑΚ και πολλοί καιροσκόποι. Σκέτοι καιροσκόποι και τυχοδιώτες. Άνθρωποι που από την πρώτη κιόλας μέρα της ένταξής τους στο ΠΑΚ έβλεπαν εαυτούς τους να νέμονται την εξουσία με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου και σε τελική ανάλυση να πλουτίζουν με το χρήμα του λαού.
Αυτοί οι τυχοδιώκτες και οι καιροσκόποι επέπλευσαν μέσα στο ΠΑΚ. Ήταν τέτοιες οι προτιμήσεις, οι επιλογές, η συμπεριφορά και η τακτική του Ανδρέα, ώστε αν δεν ήσουν καιροσκόπος, τσανακογλείφτης και κόλακας δεν υπήρχει καμιά περίπτωση να διακριθείς εκεί μέσα και να ανέβεις στην "ηγετική ομάδα" που είχε δημιουργήσει.
Από τη στιγμή λοιπόν που η οργάνωση περιήλθε στον απόλυτο έλεγο του Ανδρέα και της κλίκας του, άρχισαν αμέσως και τα σκάνδαλα.
Τι έγιναν αλήθεια, εκείνα τα τεράστια ποσά των δολαρίων των μάρκων και των κορωνών που περιήλθαν στο ΠΑΚ;
Το ΠΑΚ δεν εισέπραττε μόνο τις εισφορές των μελών του. Οι πηγές χρηματοδότησής του ήσαν πολλές και άδηλες.
Δεν ήταν μόνοι οι "έρανοι" ανάμεσα στο ελληνικό στοιχείο, από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και από την Καλιφόρνια μέχρι τη Γερμανία. Ήταν και οι γενναίες επιδοτήσεις από δημοκρατικά κόμματα της βόρειας Ευρώπης και φυσικά τα πλούσια αραβικά εμβάσματα των "αδελφών" Σαντάμ Χουσεϊν, Μουαμμάρ Ελ Καντάφι και Γιάρερ Αραφάτ.
Αλησμόνητος στον Ανδρέα θα μείνει ο προσωπικός εξευτελισμός του σε συνδιάσκεψη του ΠΑΚ, όταν μπροστά σε όλους τους "συνέδρους", ο Κρις Γιόγκερσεν, εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Δανίας, σηκώθηκε και ρώτησε τον Ανδρέα με αυστηρή γλώσσα πού πήγαν τα χρήματα που είχε δώσει το κόμμα του ως οικονομική ενίσχυση του ΠΑΚ!
Ο Ανδρέας είχε "πανιάσει" και απομείνει άλαλος! Με την ένοχη σιωπή του ομολογούσε καταντροπιασμένος μπροστά στους "συνέδρους" την αλήθεια των όσων είχαν αρχίσει δειλά-δειλά να συζητούνται ανάμεσα στα μέλη του ΠΑΚ, ότι δηλαδή τα χρήματα αυτά τα είχαν ιδιοποιηθεί ο ίδιος και η "κλίκα" του.
Είμαι, επίσης σε θέση να γνωρίζω από άμεση προσωπική αντίληψη ότι τεράστια ποσά εισπράχθηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου και την "κλίκα" του για λογαριασμό του ΠΑΚ από "εφ' άπαξ οικονομικές ενισχύσεις" πλουσίων ομογενών της Αμερικής. Εγώ ο ίδιος είχα δώσει στον Ανδρέα ένα τσεκ 17.000 δολαρίων προσφορά ομογενούς που διατηρούσε πρατηρίων βενζίνης στο Ιλλινόις.
Οι άνθρωποι αυτοί, δεν ήθελαν για διάφορους λόγους, να φαίνονται ότι βοηθούσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα. Έδιναν λοιπόν τα χρήματά τους στον Ανδρέα ή στους κατά τόπους εκπροσώπους του ΠΑΚ κρυφά, με την καλή από μέρους τους πίστη ότι τα χρήματα αυτά θα πήγαιναν για τον ιερό σκοπό της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα! Αλλά: το ΠΑΚ εξωτερικού επί έξι ολόκληρα χρόνια δεν έκανε καμιά σημαντική πράξη αντίστασης στην Ελλάδα. Δεν ξόδεψε ούτε μια δραχμή. Αγοράστηκαν, όμως, την ίδια εποχή από τον Ανδρέα ή από ανθρώπους που ενεργούσαν για λογαριασμό του η βίλλα στο Τορόντο και τα μαγαζιά στο Μόντρεαλ.
Η αγορά της πανάκριβης βίλλας του Τορόντο έχει ομολογηθεί από τον ίδιο τον Ανδρέα. Αντίθετα, την αγορά του κτιρίου καταστημάτων στο κέντρο του Μόντρεαλ ο Ανδρέας την κρύβει. Θα πήγαινε πολύ! Όμως οι Έλληνες του Μόντρεαλ επιμένουν ότι το κτίριο ανήκει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Δείχνουν ποιο είναι και προσθέτουν ότι στα χαρτιά φαίνεται ως ιδιοκτήτρια μια άγνωση σ' αυτούς εταιρεία.
Συνολικά, το θέμα δεν χρειάζεται και πολλή φιλοσοφία. Διότι είναι ζήτημα αριθμών:
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, από το 1968, μέχρι και τα τέλη του 1974, είχε πολύ περιορισμένα εισοδήματα. Είχε εργαστεί για λίγο καιρό καθηγητής σε Πανεπιστήμιο της Σουηδίας και για κάπως μεγαλύτερο διάστημα καθηγητής σε Πανεπιστήμιο του Καναδά. Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι εργάστηκε συνεχώς και τα έξι χρόνια που έμεινε εκτός Ελλάδος (πράγμα που δεν συνέβη), αποκλείεται τα εισοδήματά του ως καθηγητή Πανεπιστημίου να του επέτρεψαν την αγορά του Τορόντο. Κι αυτό, διότι ο μεγαλύτερος μισθός που μπορούσε να έχει ως καθηγητής Πανεπιστημίου ήταν 40.000 δολάρια το χρόνο. Ζώντας σε ξένες χώρες, έχοντας τέσσερα παιδιά και ξοδεύοντας σχεδόν κάθε βράδυ χρήματα σε ολονύχτιες διασκεδάσεις με μπουζούκια και άφθονο αλκοόλ (είναι αδιαμφισβήτητα αυτά), λογικά θα έπρεπε και να δανείζεται για να μπορεί να ζει.
Αλλά κι αν ακόμα ζούσε με την οικογένειά του μια ζωή αιματηρών οικονομιών, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να βάζει στην άκρη περισσότερα από 15.000 δολάρια το χρόνο. Το ποσό αυτό μας κάνει συνολικά για τα έξι χρόνια 90.000 δολάρια. Η βίλα στο Τορόντο όμως, άξιζε, πέρα από κάθε αμφιβολία, πολύ περισσότερο από 250.000 δολάρια
Από πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά; Έχουμε μήπως εδώ ανάγκη και άλλων αποδείξεων πέρα από την αδιάψευστη γλώσσα των αριθμών;
"Ρεμούλες" όμως στα χρήματα του ΠΑΚ γίνονταν και από την ηγετική "κλίκα" του ΠΑΚ στη Δυτική Ευρώπη, όπου δέσποζε η ομάδα Τσοχατζόπουλου. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγείται κανείς αβίαστα ύστερα από τρεις φοβερές καταγγελίες που έγιναν μέσα από τα βαθύτερα σπλάγχνα του ίδιου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ.
Ένας εξάδελφος του αξέχαστου Νικηφόρου Μανδηλαρά, μέλος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ αργότερα, δεν άντεξε! Βγήκε κάποια στιγμή ανοιχτά από τις εφημερίδες και κατάγγειλε ότι οι ιθύνοντες του ΠΑΚ Γερμανίας είχαν κατασπαταλήσει και σφετεριστεί χρήματα του ΠΑΚ.
Ο Διαμιανός Βασιλειάδης, άλλο έμπιστο και μαχητικό στέλεχος που είχε εκπαιδευτεί και στη χρήση όπλων σε στρατόπεδο Παλαιστινίων για λογαριασμό του ΠΑΚ, αποχώρησε κάποια στιγμή από το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλοντας κι αυτός την παρέα του Άαχεν (Τσοχατζόπουλος) για λοβιτούρες στα χρήματα του ΠΑΚ.
Η τρίτη καταγγελία έγινε από τον βουλευτή τότε του ΠΑΣΟΚ και σήμερα της Νέας Δημοκρατίας Διονύση Μπουλούκο.
Ο Διονύσης Μπουλούκος, αμέσως μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, τον Νοέμβριο του 1984, έδωσε στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών συνέντευξη Τύπου και αποκάλυψε τον πόλεμο των φατριών μέσα στο "Κίνημα". Αποκάλυψε όμως επίσης ότι η φατρία των "Γερμανών" ήταν ισχυρή και αδιάσπαστη διότι τα μέλη της συνέδεαν αόρατοι ιστοί αράχνης που είχαν αμαρτωλά υφανθεί από τα χρόνια του ΠΑΚ στο εξωτερικό.
Η καταγγελία αυτή του Διονύση Μπουλούκου αποδείχτηκε όχι μόνο αποκαλυπτική αλλά και προφητική: Στα περισσότερα και μεγαλύτερα σκάνδαλα που ήρθαν αργότερα στο φως της δημοσιότητας πρωταγωνιστές ήσαν "διακεκριμένα" μέλη της ομάδας των Γερμανών.
Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η εξέλιξη των πραγμάτων δεν μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή που εμφανίζεται σήμερα. Η προϊστορία του ίδιου του Ανδρέα και των ανθρώπων της πιο έμπιστης σ' αυτόν "φατρίας" αποτελούσε. "εγγύηση" και βάση γι' αυτές τις εξελίξεις αποτέλεσαν και αποτελούν ο καιροσκοπισμός και ο τυχοδιοωκτισμός των περισσότερων από τους ανθρώπους που σήμερα μας κυβερνούν.
Οι βαθύτερες αιτίες των σημερινών φαινομένων βαθειάς κοινωνικής και ηθικής σαπίλας υπήρξαν και είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου και η κοινωνική προέλευση και δομής της πράσινης "νομενκλατούρας" που κουβάλησε από το εξωτερικό στη δύστυχη Ελλάδα.
Από την πρώτη μέρα που το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην εξουσία άρχισε από τους "ημετέρους" και τους "ημετέρους των ημετέρων" ένα άγριο κυνηγητό θέσεων στην κυβερνητική μηχανή. Η επίθεση της "πράσινης ακρίδας" στη λεία είχε κιόλας αρχίσει!
Όλοι όσοι γνωρίζαμε το ΠΑΣΟΚ από μέσα, παρακολουθούσαμε το πώς κάθε σημαίνον στέλεχος προωθούσε μέλη της οικογένειάς του ή της ομάδας του προς την κατάληψη νευραλγικών και παχυλά αμειβόμενων θέσεων. Κανένας από αυτούς που σήμερα είναι γνωστοί ως ήρωες σκανδάλων δεν ήταν ουρανοκατέβατος. Όλοι τους οφείλουν τη θέση τους και τη δύναμή της εξουσίας τους σε κάποιο πρωτοκλασσάτο στέλεχος ή σε μια δυναμική ομάδα-φατρία του Κινήματος.
Δεν είχε σταματήσει ακόμα ο απόηχος από την πρώτη εκείνη καμπανιστή δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η κυβέρνησή του θα είναι "κυβέρνηση όλων των Ελλήνων" και εξαπολύθηκε απνηγής διωγμός κατά των ανθρώπων που υπηρετούσαν σε κυβερνητικής ή απλές υπαλληλικές θέσεις και (κατά τεκμήριο) δεν ήσαν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ. Έπρεπε, βλέπετε, αμέσως-αμέσως να. αδειάσουν μερικές θέσεις!
Μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα απολύονται 70 υπάλληλοι της Εμπορικής Τράπεζας, 80 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, 40 φύλακες μουσείων, 25 υπάλληλοι του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Κομοτηνής, 10 υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών και πριν συμπληρωθεί το περίφημο "πρόγραμμα των 100 ημερών" οι απόλυσεις για λόγους κομματικούς παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Απολύονται 200 υπάλληλοι της Ολυμπιακής, άλλοι 50 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, όλοι οι πρόσθετοι αστυνομικοί που φρουρούσαν τις Εφορίες και εξελίσσονται σε μαζικούς διωγμούς οι απολύσεις στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, στα Ταχυδρομεία, στις Συγκοινωνίες, στα Γραφεία Τύπου του εξωτερικού και γενικά σε όλους τους τομείς της κυβερνητικής δραστηριότητας.
Η πρώτη διαμαρτυρία γι' αυτή την ανίερη αναβίωση της εποχής του Κήπου του Κλαυθμώνος και του "Τζουμπέ" ήρθε εκείνες τις μέρες από επίσημο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων, την Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΕΛΤΑ, η οποία κατάγγειλε δημόσια ότι οι κομματικές διώξεις στον υπαλληλικό κόσμο είχαν πάρει τον χαρακτήρα πογκρόμ.
Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά διαδραματίζονται στον κόσμο των μικρών υπαλλήλων, γιατί στο επίπεο των λεγομένων "πολιτικών" κυβερνητικών θέσεων (Νομάρχες, Γενικοί Γραμματείς, Διοικητές Τραπεζών, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας, Διευθυντές Κρατικών Επιχειρήσεων κλπ.) η "αλλαγή φρουράς" υπήρξε καθολική, όπως βέβαια γίνεται πάντοτε όταν αλλάζει η Κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Οι μικροί και ασήμαντοι υπάλληλοι, όμως; Τι έφταιγαν; Τι έφταιγαν οι οδηγοί και οι σταθμάρχες της ΕΑΣ ή οι φύλακες των Μουσείων και οι κλητήρες του ΟΤΕ; Οι χιλιάδες χαμηλόμισθοι υπάλληλοι που βρέθηκαν στο δρόμο;
Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι πραγματοποιείται ή. "αλλαγή"! Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια κολοσσιαία προσπάθεια να κομματικοποιηθεί η κρατική μηχανή, σε συνδυασμό με το "βόλεμα" των οπαδών, των φίλων των συγγεννών και των μελών της "ομάδας" του κάθε ισχυρού μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα προς το όργιο των απολύσεων έχουμε εκείνους τους πρώτους μήνες της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ και τους εξαναγκασμούς σε παραίτηση. Παραμένει ακόμα μέχρι σήμερα άγνωστος ο αριθμός των υπαλλήλων που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν γιατί βρέθηκαν για διάφορους λόγους στο στόχαστρο των πρασινάνθρωπων. Μιλάμε για χιλιάδες.
Και αρχίζει ο χορός των διορισμών. Πρώτη βέβαια έρχεται η. οικογένεια!
Άμεσα πρέπει να "βολευτούν" τα αδέλφια, τα παιδιά, οι γυναίκες, τα ανήψια, οι γαμπροί και τα ξαδέλφια. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει τη γυναίκα του Πρόεδρο των Ελληνίδων Γυναικών ενώ είναι. Αμερικανίδα υπήκοος! Τον γυιό του Γιωργάκη τον κάνει βουλευτή και αργότερα υφυπουργό! Τον άλλο του γυιό, Ανδρέα, "ειδικό σύμβουλο" στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας! Τον γαμπρό του Θ. Κατσανέβα, Διοικητή στον ΟΑΕΔ και αργότερα στο ΙΚΑ και την κόρη του Σοφία τοποθέτησε σε Επιτροπές Εργασίας της Αγροτικής Τράπεζας.
Το φαινόμενο της "οικογενειοκρατίας" παίρνει σιγά-σιγά διαστάσεις απίστευτες και πρωτοφανείς. Η . "αγία" οικογένεια οργιάζει!
Θα χρειάζονταν εκατοντάδες σελίδες για να καλφυθεί το θέμα των "οικογενειακών" διορισμών. Ας δούμε, όμως ορισμένα "αντιπροσωπευτικά" δείγματα. Τον καιρό της παντοδυναμίας του "τσάρου" Γεράσιμου Αρσένη, ο αδελφός του Βικέντιος Αρσένης ήταν Πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων (ΕΒΟ), η γυναίκα του Γεράσιμου Λούκα κατσέλη, Διευθύντρια του ΚΕΠΕ, η αδελφή της Νόρα Κατσέλη βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, η πεθερά του Γεράσιμου, Αλέκα Κατσέλη, μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου και η γυναίκα του Βικέντιου, Λώρα, διευθύντρια του Γραφείου Παροχής Πληροφοριών για επενδύσεις!
Ο Αντώνης Τρίτσης είχε διορίσει την. αλλοδαπή γυναίκα του Σούζαν Μυλχάουζερ "ειδική σύμβουλο" στην ΕΡΤ!
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος διόρισε τον αδελφό του Στέφανο διευθυντή του ΕΟΤ στη Βόννη! Αυτό δεν ήταν ίσως και τόσο απαράδεκτο, αν ο κ. Διευθυντής δεν ήταν, πριν διοριστεί σ' αυτή τη θέση, σερβιτόρος σε κοσμική ταβέρνα της Θεσσαλονίκης! Αυτό είναι πραγματικά "αλλαγή"! Από σερβιτόρος, διευθυντής του ΕΟΤ!
Ο Σήφης Βαλυράκης διόρισε τον θείο του Σταύρο (πρών μπακάλη) σύμβουλο στο υπουργείο Συγκοινωνιών! Δεν άφησε όμως απ' έξω και τα αδέλφια του! Ο Γιάννης Βαλυράκης πήγε σε ανώτερη θέση τον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών και ο Ανδρέας Βαλυράκης διευθυντής σε ασφαλιστική Εταιρεία θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας.
Η Μελίνα Μερκούρη τοποθέτησε τον αδελφό της Σπύρο στο υπουργείο Πολιτισμού και τον άντρα της Ζυλ Ντασσέν σκηνοθέτη στο Εθνικό Θέατρο.
[...και πολλά ακόμα]
Ο Λαλιώτης τον θείο του στην Ασφαλιστική Εταιρεία "Φοίνιξ", ο Γεννηματάς την ανηψιά του στο υπουργείο Εσωτερικών [...κλπ].
Τον Κώστα Σημίτη τον βάφτισε μέλος της βασιλικής Οικογένειας και έχει τεράστια περιουσία σε ακίνητα, ενώ ο αδελφός του Σπύρος Σημίτης, ζει στη Γερμανία, όπου είναι καθηγητής σε Πανεπιστήμιο και έχει στενές σχέσεις με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ίσως από προπολεμικά, οι αδελφοί Σημίτη, δεν είχαν απολύτως κανένα οικονομικό πρόβλημα. Επειδή όμως φαίνεται ότι ισχύει πάντοτε ο κανόνας "τα λεφτά πάνε στα λεφτά", μια διαιτησία της ΔΕΗ με αντικείμενο τεράστια χρηματικά ποσά και ανάλογη αμοιβή, ανατέθηκε στον αδελφό του υπουργού και Γερμανό υπήκοο Σπύρο Σημίτη!
[...και διάφορα λοιπά]
Εκτός όμως από τα αδέλφια, τις γυναίκες και τ' ανήψια έχουμε και τα. βλαστάρια μας! Τι γίνεται άραγε όταν τα βλαστάρια μας αυτά δεν μπορούν να μπουν στα ελληνικά Πανεπιστήμια;
Ο γυιός του Κουτσόγιωργα μεταγγρέφεται από το Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στη Νομική Αθηνών. Η κόρη του Παρασκευά Αυγερινού από την Ατλάντα των ΗΠΑ στο Πολυτεχνείο Αθήνας. Τα παιδιά του βουλευτή Φλώρινας Στεφανίδη μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο ως. βορειοηπειρώτες χωρίς εξετάσεις, αλλά από τις εφημερίδες αποκαλύπτεται ότι ο Στεφανίδης ήξερε την Αλβανία μόνο από τον. χάρτη και ο βουλευτής αυτός παραπέμπεται να δικαστεί για την από μέρους του κατασκευασμένη ψευδή βεβαίωση περί της δήθεν βορειοηπειρώτικης καταγωγής του!
Ο σημερινός υπουργός Δημόσιας Τάξης Δροσογιάννης, για να μετεγγράψει τον γυιό του από τη Νομική Θράκης στη Νομική Αθηνών, παρουσίασε ένα έγγραφο κατά το οποίο υπήρχε σοβαρός κίνδυνης ζωής για τα μέλη της οικογένειάς του!
Ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού, Αντώνης Λιβάνης, για τον ίδιο σκοπό δηλαδή για μετεγγραφή του γυιού του, παρουσίασε έγγραφο κατά το οποίο ο γυιός του έπασχε από μελαγχολία με τάσεις αυτοκτονίας!
Όπως ήδη έχουν αντιληφθεί οι αναγνώστες ο κατάλογος των περιπτώσεων της "οικογενειοκρατίας" είναι μακρύς και ανεξάντλητος.
===
Το 1951, όταν πρωθυπουργός ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, η ζυθοποιία ΦΙΞ έβαλε αγγελία στις εφημερίδες και ζητούσε έναν οδηγό αυτοκινήτου. Με την ανεργία που υπήρχε τότε, παρουσιάστηκαν δεκάδες υποψήφιοι. Ανάμεσά τους και ένας μεσόκοπος άνθρωπος του μόχθου που δήλωσε στον υπάλληλο τον επιφορτισμένο με την πρόσληψη ότι ονομάζεται Πλαστήρας.
Ο υπάλληλος του ΦΙΞ κύτταξε τον υποψήφιο πάνω από τα γυαλιά του και σκέφθηκε ότι μπορούσε να κάνει και λίγο χιούμορ.
"Τον πρωθυπουργό τι τον έχετε;", ρώτησε γελώντας.
Ο άνθρωπος που ζητούσε δουλειά δίστασε για λίγο και μετά είπε χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν να ντρεπόταν γι' αυτό:
"Είναι αδελφός μου. Αλλά τόσο εκείνος, όσο κι εγώ, επιθυμούμε αυτό να μη σας επηρεάσει, αν υπάρχει κάποιος κατάλληλος γι' αυτή τη θέση".
Αυτή ήταν η πολιτική ηθική και η ελληνική λεβεντιά στην κοινωνία μας πριν από χρόνια. Και οπωσδήποτε πριν από τον αμαρτωλό και ανήθικο κόσμο του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μια λεβεντιά και μια πολιτική ηθική που πρέπει εξάπαντος μια μέρα να αναστηθούν.
Από το βιβλίο "Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει"
του Δήμου Μάρκου Μπότσαρη / Εκδόσεις Ισοκράτης / 1988
ΠΗΓΗ: http://olympia.gr
Το φωτεινό αυτό παράδειγμα ηθικής δεν έχει ξεχαστεί. Πολλές φορές έτυχε να ακούσω να το αναφέρουν στις συζητήσεις τους ακόμα και πολιτικοί αντίπαλοι του στρατηγού. Και πέρα απ' αυτό, όμως, κανείς από τους μέχρι το 1981 πολιτικούς μας δεν μας είχε συνηθίσει στο είδος της πολυτελούς και σπάταλης ζωής που ζει και προκλητικά επιδεικνύει ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Νυχτερινά κέντρα, μπουζούκια, αναρίθμητα σπάταλα ταξίδια με "κουστωδίες συνοδών", πολυτελείς διακοπές, δημόσιες εμφανίσεις με "επίσημες ευνοούμενες"! Τέτοια φαινόμενα που ο τόπος αυτός δεν είχε γνωρίσει με πρωταγωνιστικές κοινοβουλευτικές δημόσιους άνδρες, παρά μόνο σ' αυτά τα τελευταιά έξι χρόνια που κυβερνά το ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου όμως δεν είναι η μοναδική αιτία αυτής της κατάντιας. Υπάρχει και άλλη. Κι αυτήν πρέπει να την αναζητήσουμε στην κοινωνική προέλευση και σύνθεση, στη "δομή" της ηγετικής τάξης του ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Πώς έφτασαν εκεί που έφτασαν;
Η πορεία που γέννησε το ΠΑΣΟΚ είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αφού έκανε δήλωση μετανοίας στον Παττακό, πήρε για δεύτερη φορά στη ζωή του διαβατήριο για το εξωτερικό από μια δικτατορία. Εγκατέλειψε εδώ στις φυλακές και στις εξορίες τους αγωνιστές της Δημοκρατίας για να κάνει. "αντίσταση" εκ του ασφαλούς από τη Σουηδία και τον καναδά!
Στο εξωτερικό βρισκόταν ήδη και είχε με επιτυχία υψώσει τη σημαία της πολιτικής αντίστασης ο Γραμματέας της ΕΔΗΝ (Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου) Νίκος Νικολαϊδης, ως εκπρόσωπος της Ένωσεως Κέντρου.
Αυτό όμως ενοχλούσε τον Ανδρέα. Δεν τον ενοχλούσε μόνο η ηπροσωπική προβολή του Νικολαϊδη, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η Ένωση Κέντρου, το κόμμα του πατέρα του, εξακολοθούσε να έχει πολιτική ύπαρξη και μετά τη δικτατορία. Ήθελε να είναι εκείνος Αρχηγός και ήθελε κάτι καινούριο, μια οργάνωση την οποία θα μπορούσε να ελέγχει ολοκληρωτικά.
Ίδρυσε λοιπόν το ΠΑΚ και αυτοανακηρύχτηκε αρχηγός του! Τον Ανδρέα όμως δεν τον ενδιέφερε η άμεση πτώση της δικτατορίας. Τον ενδιέφερε μόνο η προσωπική του υπόθεση δηλαδή το πώς θα εξαφάνιζε η χούντα τους παλιούς πολιτικούς και πώς σιγά-σιγά θα κατόρθωνε να έχει προβληθεί ο ίδιος ως πολιτικός ηγέτης μεγάλου τάχα διαμετρήματος και υποψήφιος κυβερνήτης της χώρας! Έτσι διέλυσε την Ένωση Κέντρου και εμφανίστηκε ως αρχηγός του "αντιστασιακού" ΠΑΚ.
[...]
Τόσο οι "Αμερικανοσπουδαγμένοι", όσο και οι φοιτητές της Ευρώπης που πλαισίωναν τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΚ, απέβλεπαν έκτοτε στον ίδιο κοινό στόχο: Στο προσωπικό τους "βόλεμα" μετά την πτώση της δικτατορίας.
Δεν αναφέρομαι βέβαια στο σύνολο των μελών του ΠΑΚ. Μέλος του ΠΑΚ άλλωστε υπήρξα κι εγώ ο ίδιος. Και μπορώ να βεβαιώσω ότι υπήρχαν αγνοί δημοκράτες μέσα στις τάξεις του, έτοιμοι και πρόθυμοι να αγωνιστούν για την ανατροπή της δικτατορίας και για μια καλύτερη Ελλάδα.
Υπήρχαν όμως στο ΠΑΚ και πολλοί καιροσκόποι. Σκέτοι καιροσκόποι και τυχοδιώτες. Άνθρωποι που από την πρώτη κιόλας μέρα της ένταξής τους στο ΠΑΚ έβλεπαν εαυτούς τους να νέμονται την εξουσία με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου και σε τελική ανάλυση να πλουτίζουν με το χρήμα του λαού.
Αυτοί οι τυχοδιώκτες και οι καιροσκόποι επέπλευσαν μέσα στο ΠΑΚ. Ήταν τέτοιες οι προτιμήσεις, οι επιλογές, η συμπεριφορά και η τακτική του Ανδρέα, ώστε αν δεν ήσουν καιροσκόπος, τσανακογλείφτης και κόλακας δεν υπήρχει καμιά περίπτωση να διακριθείς εκεί μέσα και να ανέβεις στην "ηγετική ομάδα" που είχε δημιουργήσει.
Από τη στιγμή λοιπόν που η οργάνωση περιήλθε στον απόλυτο έλεγο του Ανδρέα και της κλίκας του, άρχισαν αμέσως και τα σκάνδαλα.
Τι έγιναν αλήθεια, εκείνα τα τεράστια ποσά των δολαρίων των μάρκων και των κορωνών που περιήλθαν στο ΠΑΚ;
Το ΠΑΚ δεν εισέπραττε μόνο τις εισφορές των μελών του. Οι πηγές χρηματοδότησής του ήσαν πολλές και άδηλες.
Δεν ήταν μόνοι οι "έρανοι" ανάμεσα στο ελληνικό στοιχείο, από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και από την Καλιφόρνια μέχρι τη Γερμανία. Ήταν και οι γενναίες επιδοτήσεις από δημοκρατικά κόμματα της βόρειας Ευρώπης και φυσικά τα πλούσια αραβικά εμβάσματα των "αδελφών" Σαντάμ Χουσεϊν, Μουαμμάρ Ελ Καντάφι και Γιάρερ Αραφάτ.
Αλησμόνητος στον Ανδρέα θα μείνει ο προσωπικός εξευτελισμός του σε συνδιάσκεψη του ΠΑΚ, όταν μπροστά σε όλους τους "συνέδρους", ο Κρις Γιόγκερσεν, εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Δανίας, σηκώθηκε και ρώτησε τον Ανδρέα με αυστηρή γλώσσα πού πήγαν τα χρήματα που είχε δώσει το κόμμα του ως οικονομική ενίσχυση του ΠΑΚ!
Ο Ανδρέας είχε "πανιάσει" και απομείνει άλαλος! Με την ένοχη σιωπή του ομολογούσε καταντροπιασμένος μπροστά στους "συνέδρους" την αλήθεια των όσων είχαν αρχίσει δειλά-δειλά να συζητούνται ανάμεσα στα μέλη του ΠΑΚ, ότι δηλαδή τα χρήματα αυτά τα είχαν ιδιοποιηθεί ο ίδιος και η "κλίκα" του.
Είμαι, επίσης σε θέση να γνωρίζω από άμεση προσωπική αντίληψη ότι τεράστια ποσά εισπράχθηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου και την "κλίκα" του για λογαριασμό του ΠΑΚ από "εφ' άπαξ οικονομικές ενισχύσεις" πλουσίων ομογενών της Αμερικής. Εγώ ο ίδιος είχα δώσει στον Ανδρέα ένα τσεκ 17.000 δολαρίων προσφορά ομογενούς που διατηρούσε πρατηρίων βενζίνης στο Ιλλινόις.
Οι άνθρωποι αυτοί, δεν ήθελαν για διάφορους λόγους, να φαίνονται ότι βοηθούσαν τον αντιδικτατορικό αγώνα. Έδιναν λοιπόν τα χρήματά τους στον Ανδρέα ή στους κατά τόπους εκπροσώπους του ΠΑΚ κρυφά, με την καλή από μέρους τους πίστη ότι τα χρήματα αυτά θα πήγαιναν για τον ιερό σκοπό της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα! Αλλά: το ΠΑΚ εξωτερικού επί έξι ολόκληρα χρόνια δεν έκανε καμιά σημαντική πράξη αντίστασης στην Ελλάδα. Δεν ξόδεψε ούτε μια δραχμή. Αγοράστηκαν, όμως, την ίδια εποχή από τον Ανδρέα ή από ανθρώπους που ενεργούσαν για λογαριασμό του η βίλλα στο Τορόντο και τα μαγαζιά στο Μόντρεαλ.
Η αγορά της πανάκριβης βίλλας του Τορόντο έχει ομολογηθεί από τον ίδιο τον Ανδρέα. Αντίθετα, την αγορά του κτιρίου καταστημάτων στο κέντρο του Μόντρεαλ ο Ανδρέας την κρύβει. Θα πήγαινε πολύ! Όμως οι Έλληνες του Μόντρεαλ επιμένουν ότι το κτίριο ανήκει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Δείχνουν ποιο είναι και προσθέτουν ότι στα χαρτιά φαίνεται ως ιδιοκτήτρια μια άγνωση σ' αυτούς εταιρεία.
Συνολικά, το θέμα δεν χρειάζεται και πολλή φιλοσοφία. Διότι είναι ζήτημα αριθμών:
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, από το 1968, μέχρι και τα τέλη του 1974, είχε πολύ περιορισμένα εισοδήματα. Είχε εργαστεί για λίγο καιρό καθηγητής σε Πανεπιστήμιο της Σουηδίας και για κάπως μεγαλύτερο διάστημα καθηγητής σε Πανεπιστήμιο του Καναδά. Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι εργάστηκε συνεχώς και τα έξι χρόνια που έμεινε εκτός Ελλάδος (πράγμα που δεν συνέβη), αποκλείεται τα εισοδήματά του ως καθηγητή Πανεπιστημίου να του επέτρεψαν την αγορά του Τορόντο. Κι αυτό, διότι ο μεγαλύτερος μισθός που μπορούσε να έχει ως καθηγητής Πανεπιστημίου ήταν 40.000 δολάρια το χρόνο. Ζώντας σε ξένες χώρες, έχοντας τέσσερα παιδιά και ξοδεύοντας σχεδόν κάθε βράδυ χρήματα σε ολονύχτιες διασκεδάσεις με μπουζούκια και άφθονο αλκοόλ (είναι αδιαμφισβήτητα αυτά), λογικά θα έπρεπε και να δανείζεται για να μπορεί να ζει.
Αλλά κι αν ακόμα ζούσε με την οικογένειά του μια ζωή αιματηρών οικονομιών, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να βάζει στην άκρη περισσότερα από 15.000 δολάρια το χρόνο. Το ποσό αυτό μας κάνει συνολικά για τα έξι χρόνια 90.000 δολάρια. Η βίλα στο Τορόντο όμως, άξιζε, πέρα από κάθε αμφιβολία, πολύ περισσότερο από 250.000 δολάρια
Από πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά; Έχουμε μήπως εδώ ανάγκη και άλλων αποδείξεων πέρα από την αδιάψευστη γλώσσα των αριθμών;
"Ρεμούλες" όμως στα χρήματα του ΠΑΚ γίνονταν και από την ηγετική "κλίκα" του ΠΑΚ στη Δυτική Ευρώπη, όπου δέσποζε η ομάδα Τσοχατζόπουλου. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγείται κανείς αβίαστα ύστερα από τρεις φοβερές καταγγελίες που έγιναν μέσα από τα βαθύτερα σπλάγχνα του ίδιου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ.
Ένας εξάδελφος του αξέχαστου Νικηφόρου Μανδηλαρά, μέλος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ αργότερα, δεν άντεξε! Βγήκε κάποια στιγμή ανοιχτά από τις εφημερίδες και κατάγγειλε ότι οι ιθύνοντες του ΠΑΚ Γερμανίας είχαν κατασπαταλήσει και σφετεριστεί χρήματα του ΠΑΚ.
Ο Διαμιανός Βασιλειάδης, άλλο έμπιστο και μαχητικό στέλεχος που είχε εκπαιδευτεί και στη χρήση όπλων σε στρατόπεδο Παλαιστινίων για λογαριασμό του ΠΑΚ, αποχώρησε κάποια στιγμή από το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλοντας κι αυτός την παρέα του Άαχεν (Τσοχατζόπουλος) για λοβιτούρες στα χρήματα του ΠΑΚ.
Η τρίτη καταγγελία έγινε από τον βουλευτή τότε του ΠΑΣΟΚ και σήμερα της Νέας Δημοκρατίας Διονύση Μπουλούκο.
Ο Διονύσης Μπουλούκος, αμέσως μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, τον Νοέμβριο του 1984, έδωσε στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών συνέντευξη Τύπου και αποκάλυψε τον πόλεμο των φατριών μέσα στο "Κίνημα". Αποκάλυψε όμως επίσης ότι η φατρία των "Γερμανών" ήταν ισχυρή και αδιάσπαστη διότι τα μέλη της συνέδεαν αόρατοι ιστοί αράχνης που είχαν αμαρτωλά υφανθεί από τα χρόνια του ΠΑΚ στο εξωτερικό.
Η καταγγελία αυτή του Διονύση Μπουλούκου αποδείχτηκε όχι μόνο αποκαλυπτική αλλά και προφητική: Στα περισσότερα και μεγαλύτερα σκάνδαλα που ήρθαν αργότερα στο φως της δημοσιότητας πρωταγωνιστές ήσαν "διακεκριμένα" μέλη της ομάδας των Γερμανών.
Είναι, λοιπόν, φανερό ότι η εξέλιξη των πραγμάτων δεν μπορούσε να είναι διαφορετική από αυτή που εμφανίζεται σήμερα. Η προϊστορία του ίδιου του Ανδρέα και των ανθρώπων της πιο έμπιστης σ' αυτόν "φατρίας" αποτελούσε. "εγγύηση" και βάση γι' αυτές τις εξελίξεις αποτέλεσαν και αποτελούν ο καιροσκοπισμός και ο τυχοδιοωκτισμός των περισσότερων από τους ανθρώπους που σήμερα μας κυβερνούν.
Οι βαθύτερες αιτίες των σημερινών φαινομένων βαθειάς κοινωνικής και ηθικής σαπίλας υπήρξαν και είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου και η κοινωνική προέλευση και δομής της πράσινης "νομενκλατούρας" που κουβάλησε από το εξωτερικό στη δύστυχη Ελλάδα.
Από την πρώτη μέρα που το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην εξουσία άρχισε από τους "ημετέρους" και τους "ημετέρους των ημετέρων" ένα άγριο κυνηγητό θέσεων στην κυβερνητική μηχανή. Η επίθεση της "πράσινης ακρίδας" στη λεία είχε κιόλας αρχίσει!
Όλοι όσοι γνωρίζαμε το ΠΑΣΟΚ από μέσα, παρακολουθούσαμε το πώς κάθε σημαίνον στέλεχος προωθούσε μέλη της οικογένειάς του ή της ομάδας του προς την κατάληψη νευραλγικών και παχυλά αμειβόμενων θέσεων. Κανένας από αυτούς που σήμερα είναι γνωστοί ως ήρωες σκανδάλων δεν ήταν ουρανοκατέβατος. Όλοι τους οφείλουν τη θέση τους και τη δύναμή της εξουσίας τους σε κάποιο πρωτοκλασσάτο στέλεχος ή σε μια δυναμική ομάδα-φατρία του Κινήματος.
Δεν είχε σταματήσει ακόμα ο απόηχος από την πρώτη εκείνη καμπανιστή δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η κυβέρνησή του θα είναι "κυβέρνηση όλων των Ελλήνων" και εξαπολύθηκε απνηγής διωγμός κατά των ανθρώπων που υπηρετούσαν σε κυβερνητικής ή απλές υπαλληλικές θέσεις και (κατά τεκμήριο) δεν ήσαν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ. Έπρεπε, βλέπετε, αμέσως-αμέσως να. αδειάσουν μερικές θέσεις!
Μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα απολύονται 70 υπάλληλοι της Εμπορικής Τράπεζας, 80 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, 40 φύλακες μουσείων, 25 υπάλληλοι του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Κομοτηνής, 10 υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών και πριν συμπληρωθεί το περίφημο "πρόγραμμα των 100 ημερών" οι απόλυσεις για λόγους κομματικούς παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Απολύονται 200 υπάλληλοι της Ολυμπιακής, άλλοι 50 υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Τύπου, όλοι οι πρόσθετοι αστυνομικοί που φρουρούσαν τις Εφορίες και εξελίσσονται σε μαζικούς διωγμούς οι απολύσεις στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, στα Ταχυδρομεία, στις Συγκοινωνίες, στα Γραφεία Τύπου του εξωτερικού και γενικά σε όλους τους τομείς της κυβερνητικής δραστηριότητας.
Η πρώτη διαμαρτυρία γι' αυτή την ανίερη αναβίωση της εποχής του Κήπου του Κλαυθμώνος και του "Τζουμπέ" ήρθε εκείνες τις μέρες από επίσημο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων, την Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΕΛΤΑ, η οποία κατάγγειλε δημόσια ότι οι κομματικές διώξεις στον υπαλληλικό κόσμο είχαν πάρει τον χαρακτήρα πογκρόμ.
Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά διαδραματίζονται στον κόσμο των μικρών υπαλλήλων, γιατί στο επίπεο των λεγομένων "πολιτικών" κυβερνητικών θέσεων (Νομάρχες, Γενικοί Γραμματείς, Διοικητές Τραπεζών, Οργανισμών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας, Διευθυντές Κρατικών Επιχειρήσεων κλπ.) η "αλλαγή φρουράς" υπήρξε καθολική, όπως βέβαια γίνεται πάντοτε όταν αλλάζει η Κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Οι μικροί και ασήμαντοι υπάλληλοι, όμως; Τι έφταιγαν; Τι έφταιγαν οι οδηγοί και οι σταθμάρχες της ΕΑΣ ή οι φύλακες των Μουσείων και οι κλητήρες του ΟΤΕ; Οι χιλιάδες χαμηλόμισθοι υπάλληλοι που βρέθηκαν στο δρόμο;
Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι πραγματοποιείται ή. "αλλαγή"! Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια κολοσσιαία προσπάθεια να κομματικοποιηθεί η κρατική μηχανή, σε συνδυασμό με το "βόλεμα" των οπαδών, των φίλων των συγγεννών και των μελών της "ομάδας" του κάθε ισχυρού μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα προς το όργιο των απολύσεων έχουμε εκείνους τους πρώτους μήνες της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ και τους εξαναγκασμούς σε παραίτηση. Παραμένει ακόμα μέχρι σήμερα άγνωστος ο αριθμός των υπαλλήλων που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν γιατί βρέθηκαν για διάφορους λόγους στο στόχαστρο των πρασινάνθρωπων. Μιλάμε για χιλιάδες.
Και αρχίζει ο χορός των διορισμών. Πρώτη βέβαια έρχεται η. οικογένεια!
Άμεσα πρέπει να "βολευτούν" τα αδέλφια, τα παιδιά, οι γυναίκες, τα ανήψια, οι γαμπροί και τα ξαδέλφια. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει τη γυναίκα του Πρόεδρο των Ελληνίδων Γυναικών ενώ είναι. Αμερικανίδα υπήκοος! Τον γυιό του Γιωργάκη τον κάνει βουλευτή και αργότερα υφυπουργό! Τον άλλο του γυιό, Ανδρέα, "ειδικό σύμβουλο" στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας! Τον γαμπρό του Θ. Κατσανέβα, Διοικητή στον ΟΑΕΔ και αργότερα στο ΙΚΑ και την κόρη του Σοφία τοποθέτησε σε Επιτροπές Εργασίας της Αγροτικής Τράπεζας.
Το φαινόμενο της "οικογενειοκρατίας" παίρνει σιγά-σιγά διαστάσεις απίστευτες και πρωτοφανείς. Η . "αγία" οικογένεια οργιάζει!
Θα χρειάζονταν εκατοντάδες σελίδες για να καλφυθεί το θέμα των "οικογενειακών" διορισμών. Ας δούμε, όμως ορισμένα "αντιπροσωπευτικά" δείγματα. Τον καιρό της παντοδυναμίας του "τσάρου" Γεράσιμου Αρσένη, ο αδελφός του Βικέντιος Αρσένης ήταν Πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων (ΕΒΟ), η γυναίκα του Γεράσιμου Λούκα κατσέλη, Διευθύντρια του ΚΕΠΕ, η αδελφή της Νόρα Κατσέλη βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ, η πεθερά του Γεράσιμου, Αλέκα Κατσέλη, μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου και η γυναίκα του Βικέντιου, Λώρα, διευθύντρια του Γραφείου Παροχής Πληροφοριών για επενδύσεις!
Ο Αντώνης Τρίτσης είχε διορίσει την. αλλοδαπή γυναίκα του Σούζαν Μυλχάουζερ "ειδική σύμβουλο" στην ΕΡΤ!
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος διόρισε τον αδελφό του Στέφανο διευθυντή του ΕΟΤ στη Βόννη! Αυτό δεν ήταν ίσως και τόσο απαράδεκτο, αν ο κ. Διευθυντής δεν ήταν, πριν διοριστεί σ' αυτή τη θέση, σερβιτόρος σε κοσμική ταβέρνα της Θεσσαλονίκης! Αυτό είναι πραγματικά "αλλαγή"! Από σερβιτόρος, διευθυντής του ΕΟΤ!
Ο Σήφης Βαλυράκης διόρισε τον θείο του Σταύρο (πρών μπακάλη) σύμβουλο στο υπουργείο Συγκοινωνιών! Δεν άφησε όμως απ' έξω και τα αδέλφια του! Ο Γιάννης Βαλυράκης πήγε σε ανώτερη θέση τον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών και ο Ανδρέας Βαλυράκης διευθυντής σε ασφαλιστική Εταιρεία θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας.
Η Μελίνα Μερκούρη τοποθέτησε τον αδελφό της Σπύρο στο υπουργείο Πολιτισμού και τον άντρα της Ζυλ Ντασσέν σκηνοθέτη στο Εθνικό Θέατρο.
[...και πολλά ακόμα]
Ο Λαλιώτης τον θείο του στην Ασφαλιστική Εταιρεία "Φοίνιξ", ο Γεννηματάς την ανηψιά του στο υπουργείο Εσωτερικών [...κλπ].
Τον Κώστα Σημίτη τον βάφτισε μέλος της βασιλικής Οικογένειας και έχει τεράστια περιουσία σε ακίνητα, ενώ ο αδελφός του Σπύρος Σημίτης, ζει στη Γερμανία, όπου είναι καθηγητής σε Πανεπιστήμιο και έχει στενές σχέσεις με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ίσως από προπολεμικά, οι αδελφοί Σημίτη, δεν είχαν απολύτως κανένα οικονομικό πρόβλημα. Επειδή όμως φαίνεται ότι ισχύει πάντοτε ο κανόνας "τα λεφτά πάνε στα λεφτά", μια διαιτησία της ΔΕΗ με αντικείμενο τεράστια χρηματικά ποσά και ανάλογη αμοιβή, ανατέθηκε στον αδελφό του υπουργού και Γερμανό υπήκοο Σπύρο Σημίτη!
[...και διάφορα λοιπά]
Εκτός όμως από τα αδέλφια, τις γυναίκες και τ' ανήψια έχουμε και τα. βλαστάρια μας! Τι γίνεται άραγε όταν τα βλαστάρια μας αυτά δεν μπορούν να μπουν στα ελληνικά Πανεπιστήμια;
Ο γυιός του Κουτσόγιωργα μεταγγρέφεται από το Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στη Νομική Αθηνών. Η κόρη του Παρασκευά Αυγερινού από την Ατλάντα των ΗΠΑ στο Πολυτεχνείο Αθήνας. Τα παιδιά του βουλευτή Φλώρινας Στεφανίδη μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο ως. βορειοηπειρώτες χωρίς εξετάσεις, αλλά από τις εφημερίδες αποκαλύπτεται ότι ο Στεφανίδης ήξερε την Αλβανία μόνο από τον. χάρτη και ο βουλευτής αυτός παραπέμπεται να δικαστεί για την από μέρους του κατασκευασμένη ψευδή βεβαίωση περί της δήθεν βορειοηπειρώτικης καταγωγής του!
Ο σημερινός υπουργός Δημόσιας Τάξης Δροσογιάννης, για να μετεγγράψει τον γυιό του από τη Νομική Θράκης στη Νομική Αθηνών, παρουσίασε ένα έγγραφο κατά το οποίο υπήρχε σοβαρός κίνδυνης ζωής για τα μέλη της οικογένειάς του!
Ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού, Αντώνης Λιβάνης, για τον ίδιο σκοπό δηλαδή για μετεγγραφή του γυιού του, παρουσίασε έγγραφο κατά το οποίο ο γυιός του έπασχε από μελαγχολία με τάσεις αυτοκτονίας!
Όπως ήδη έχουν αντιληφθεί οι αναγνώστες ο κατάλογος των περιπτώσεων της "οικογενειοκρατίας" είναι μακρύς και ανεξάντλητος.
===
Το 1951, όταν πρωθυπουργός ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, η ζυθοποιία ΦΙΞ έβαλε αγγελία στις εφημερίδες και ζητούσε έναν οδηγό αυτοκινήτου. Με την ανεργία που υπήρχε τότε, παρουσιάστηκαν δεκάδες υποψήφιοι. Ανάμεσά τους και ένας μεσόκοπος άνθρωπος του μόχθου που δήλωσε στον υπάλληλο τον επιφορτισμένο με την πρόσληψη ότι ονομάζεται Πλαστήρας.
Ο υπάλληλος του ΦΙΞ κύτταξε τον υποψήφιο πάνω από τα γυαλιά του και σκέφθηκε ότι μπορούσε να κάνει και λίγο χιούμορ.
"Τον πρωθυπουργό τι τον έχετε;", ρώτησε γελώντας.
Ο άνθρωπος που ζητούσε δουλειά δίστασε για λίγο και μετά είπε χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν να ντρεπόταν γι' αυτό:
"Είναι αδελφός μου. Αλλά τόσο εκείνος, όσο κι εγώ, επιθυμούμε αυτό να μη σας επηρεάσει, αν υπάρχει κάποιος κατάλληλος γι' αυτή τη θέση".
Αυτή ήταν η πολιτική ηθική και η ελληνική λεβεντιά στην κοινωνία μας πριν από χρόνια. Και οπωσδήποτε πριν από τον αμαρτωλό και ανήθικο κόσμο του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μια λεβεντιά και μια πολιτική ηθική που πρέπει εξάπαντος μια μέρα να αναστηθούν.
Από το βιβλίο "Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει"
του Δήμου Μάρκου Μπότσαρη / Εκδόσεις Ισοκράτης / 1988
ΠΗΓΗ: http://olympia.gr
Η ΕΥΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ !
Ο διαχρονικός φιλελληνισμός των κυβερνώντων: Πως οι Έλληνες από "καγκουρώ" μεταλλάχθηκαν σε "τεμπέληδες και απατεώνες".
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
(από επιστολή του στον κουμπάρο του Αδαμάντιο Πεπελάση το 1957)
Με πόση ευκολία μπορείς να ασελγήσεις σε μία χώρα όταν απεχθάνεσαι τους κατοίκους της από κούνια;
Πόσο "ιδιωτική" είναι η ιδιωτική ζωή των δημοσίων ανδρών; Σε ποιο βαθμό δικαιούται η κοινή γνώμη να πληροφορείται για την "κρυφή" ζωή εκείνων που διευθύνουν τις τύχες των λαών;
Διαβάστε τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Εύας Παπανδρέου, πρώην συζύγου του νυν πρωθυπουργού.
Ο Γιώργος γνώρισε την Εύα στο Λονδίνο. Παντρεύτηκαν, αλλά κράτησε κρυφό το γάμο τους! Όχι μόνο από τον πατέρα του, αλλά και από τη μητέρα του. Δεν τόλμησε ούτε σ' αυτήν να το πει.
Η Εύα βοήθησε αποτελεσματικά τον Γιώργο στις σπουδές του. Και στο τέλος, η Εύα ήταν εκείνη που έγραψε την πανεπιστημιακή διατριβή με την οποία ο Γιωργάκης Παπανδρέου πήρε το περιπόθητο "χαρτί". Ύστερα το νέο ζευγάρι αποφάσισε να έλθει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή ήταν για την Εύα μεγάλη θυσία, γιατί ήδη της είχε προσφερθεί μια θαυμάσια σταδιοδρομία στη Γενεύη. Ο Γιώργος όμως επέμενε να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Ήθελε να κάνει πολιτική καριέρα βασιζόμενος στον πατέρα του. Και η Εύα έβλεπε ότι τόσο ο άντρας της όσο και η Μάργκαρετ
Στην Ελλάδα, η Εύα ένιωσε γρήγορα τον πρώτο ισχυρό κλονισμό: Την πρώτη μέρα που έφαγαν στο Καστρί με τον Ανδρέα και την Μάργκαρετ, διαπίστωσε με οδυνηρή κατάπληξη ότι ο Ανδρέας και η Μάργκαρετ αγνοούσαν ότι ήταν η σύζυγος του γυιου τους. Της φερόντουσαν σαν να είχαν μπροστά τους μια . "καλή φίλη" του Γιώργου από το Λονδίνο!
Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ όμως ήταν Ελλάδα, και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά-σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυπτε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος, αφού στη χώρα μας δεν είχε ακόμα νομοθετηθεί ο πολιτικός γάμος και οι πολιτικοί γάμοι Ελλήνων που είχαν τελεσθεί στο εξωτερικό εθεωρούντο ανυπόστατοι, δηλαδή σαν να μην είχαν γίνει ποτέ.
Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεπτόταν ότι θα γινόταν και μητέρα και ήξερε ότι το παιδί τους δεν θα μπορούσε να δηλωθεί ως γνήσιο στα ελληνικά ληξιαρχεία. Έθεσε, λοιπόν, στον Γιώργο ζήτημα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη: ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά-κοφτά ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος! Στην παρατήρηση της Εύας ότι θα υπήρχε πρόβλημα νομιμότητας του παιδιού τους αν έμενε έγκυος, ο Γιώργος της έδωσε την απάντηση ότι αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα.
Άρχιζαν όμως έτσι οι απογοητεύσεις και οι ανησυχίες της Εύας. Έβλεπε ότι είχε γίνει μέλος μιας οικογένειας όπου ο μόνος θεός ήταν το συμφέρον και τίποτε άλλο. Η πλήρης αθεΐα του Γιώργου δεν ήταν μια απλή αδιαφορία ενός νέου ανθρώπου απέναντι στη θρησκεία και τις τελετουργίες της, όπως είχε υποθέσει στην αρχή η Εύα. Ήταν μια σκληρή πεποίθηση, ζυμωμένη μέσα σ' ένα περιβάλλον άκρατου ατομισμού. "Δεν υπάρχει αγάπη σ' αυτή την οικογένεια", μου είπε σε κάποια στιγμή η Εύα Παπανδρέου. "Δεν υπάρχουν αισθήματα. Υπάρχει μόνο το συμφέρον του καθενός".
Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985 ο Γιώργος παρουσιάστηκε απέναντι στην Εύα αποφασισμένος πια για οριστική ρήξη και διάλυση του γάμου τους. Επικρατούσε και πάλι κλίμα γενικής ευφορίας στο Καστρί και η Εύα έβλεπε τον άντρα της ακόμα πιο ψυχρό και αλαζονικό στις μεταξύ τους σχέσεις. Αντίθετα ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν να έχει καταλάβει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία περίοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η διαφορά μόνο 5% σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία το 1985 αντί του 12% του 1981, σε συνδυασμό και με την κακή εξέλιξη των οικονομικών της χώρας, είχαν οδηγήσει τον Ανδρέα στη σκέψη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα ξανακερδίσει τις εκλογές. Αυτός ήταν ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο Ανδρέας υπέφερε τώρα πιο συχνά από τις γνωστές "καταθλίψεις" του και ήταν βέβαιο ότι σύντομα θα αναζητούσε τις πρόσκαιρες "δραπετεύσεις" του από την πραγματικότητα σε μια καινούρια ερωτική περιπέτεια όπως και έγινε με τη Δήμητρα Λιάνη.
Σ' αυτές τις "καταθλίψεις" του Ανδρέα η Εύα αποδίδει το ότι η Μάργκαρετ εμφανίζεται και πάλι ισχυρή στο πλευρό του ύστερα από κάθε εξωσυζυγική ιστορία του.
"Όταν μιλάμε για κατάθλιψη του Ανδρέα, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι συμβαίνει σε μια τέτοια περίπτωση, αν δεν έχει δει τον Ανδρέα σ' αυτή την κατάσταση", λέει η Εύα. "Μόνο ένας άνθρωπος που τον ξέρει καλά από χρόνια μπορεί τότε να τον πλησιάσει και να του φερθεί όπως πρέπει και αυτό ξέρει και το εκματαλλεύεται στο έπακρο η Μάργκαρετ."
Για τον Γιώργο Παπανδρέου, όμως, δεν υπήρχαν τέτοιου είδους. επιστροφές. Αλλά και η Εύα δεν ήταν διατεθειμένη να δέχεται αδιαμαρτύρητα την αδιαφορία, την ψυχρότητα και την άτακτη εξωσυζυγική ζωή του άντρα της, όπως της είχε συστήσει ως. συμφέρουσα λύση η πεθερά της!
Στις παραμονές των Χριστουγέννων του 1985, η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο: Ο Γιώργος ανακοίνωσε ξαφνικά στην Εύα ότι θα έφευγε "μόνος του" για τα βουνά της Ιταλίας, για να κάνει. σκι και να ξεκουραστεί!
"Τα χασα λέει η Εύα. Είχα καλέσει φίλους μας για την Πρωτοχρονιά και του είπα ότι θα γινόμαστε ρεζίλι, αλλά ο Γιώργος έφτιαχνε κιόλας τις βαλίτσες του. Κάποια στιγμή του είπα πως δεν ήταν σωστό να αφήσει το σπίτι του και το μικρό παιδί του τέτοιες μέρες. Η απάντησή του ήταν ότι το παιδί είναι ακόμα μικρό. και δεν καταλαβαίνει!"
Παρά την προειδοποίηση της γυναίκας του ότι το ταξίδι του αυτό μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, ο Γιώργος Παπανδρέου έφυγε με τη "συντροφιά" του για να περάσει τις υπόλοιπες μέρες των εορτών με τους δικούς της στο Λονδίνο, αποφασισμένη και να τους ενημερώσει για το τέλος της έγγαμης συμβίωσής της με τον Γιώργο.
Θα μεσολαβούσε όμως αναγκαστικά μια συνάντηση με όλη την οικογένεια Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί είχε ήδη ορισθεί ένα γιορταστικό οικογενειακό γεύμα στο Καστρί. Η Εύα πήρε το παιδί της και πήγε στο Καστρί. Δεν είχε την πρόθεση να χαλάσει την ατμόσφαιρα συζητώντας ειδικά εκείνη τη μέρα το πρόβλημά της και την τροπή που είχαν πάρει οι σχέσεις της με τον Γιώργο, υπολόγιζε όμως ότι κάποιος θα ρωτούσε γιατί πήγε μόνη της, ότι κάποιος θα ενδιαφερόταν να μάθει πού είναι ο Γιώργος. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Κατάπληκτη έβλεπε να προσποιούνται όλοι τον. ανήξερο! Σαν να μην είχε γίνει αντιληπτή από κανένα η απουσία του Γιώργου Παπανδρέου από το Χριστουγεννιάτικό τραπέζι και από την Αθήνα, ενώ ήταν φανερό ότι όλοι τους ήξεραν πολύ καλά τα καθέκαστα.
Η Εύα έφυγε για το Λονδίνο, γύρισε μετά από μερικές ημέρες και είδε ότι ο Γιώργος είχε επιστρέψει στο σπίτι τους πριν απ' αυτήν, είχε πάρει τα πράγματά του και είχε εγκατασταθεί αλλού.
Σε τέτοιες περιπτώσεις εμφανίζονται πρωτοβουλίες συγγενών και φίλων για να μη χωρίσει το ζευγάρι, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα μικρό παιδί. Υπήρξαν τέτοιου είδους προσπάθειες. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι η οικογένεια Παπανδρέου δεν ενδιαφερόταν τόσο να σωθεί αυτός ο γάμος όσο να μην υπάρξει "σκάνδαλο" που θα μπορούσε να βλάψει πολιτικά. Αυτό το συμπέρασμα βγάζει η Εύα Παπανδρέου από τις τρομερές πιέσεις και από τις απειλές που εκτοξεύτηκαν εναντίον της αλλά και από τη συμπεριφορά της οικογένειεας Παπανδρέου προς τον Γιώργο: Έμμεσα τον ενθάρρυναν να χωρίσει. Το πρώτο δείγμα ήταν η παραχώρηση στον Γιώργο του σπιτιού του Ψυχικού για να εγκατασταθεί εκεί. Ως διά μαγείας, δηλαδή οι Παπανδρέου έπαψαν να έχουν "ανάγκη" το. εισόδημα από το νοίκι! Δεν ήταν μόνο αυτό. Άφθονο έρρευσε το χρήμα για να επιπλώσει ο Γιώργος τη βίλλα του Ψυχικού, την οποία αρνιόνταν να παραχωρήσουν στο ζευγάρι τον καιρό που υπήρχε πραγματική ανάγκη. Η Εύα Παπανδρέου υπολογίζει ότι τότε δόθηκαν στο Γιώργο πάνω από 5.000.000 δραχμές για την εγκατάστασή του στο Ψυχικό. Και επί πλέον ο πατέρας του του αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο, ένα πολυτελές GOLF GTI, το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου αγάπησε σαν να ήταν. ζωντανό! "Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός", λέει η Εύα, "ότι όταν στις 29 Ιουνίου του 1986, ο Γιώργος τράκαρε αυτό το αυτοκίνητο, δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί"!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε "ζηλέψει" εκείνο το αυτοκίνητο από τότε που είχε δει ένα παρόμοιο, με μεταλλικό ασημί χρώμα, στο πάρκινγκ της Βουλής.
"Τίνος είναι αυτό;", ρώτησε τότε τον τροχονόμο.
"Της κυρίας Ακρίτα".
"Ακούς εκεί! Ορίστε μας τώρα! Η Σύλβα με . GTI!", έλεγε και ξανάλεγε ο Γιωργάκης.
Η Εύα Παπανδρέου συνάντησε τον Πρωθυπουργό πεθερό της λίγες μέρες πριν από το επίσημο ταξίδι του στην Κίνα. Αυτή τη φορά, όμως, είδε μπροστά της έναν Ανδρέα που δεν είχε ξαναδεί και που ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα της φερόταν όπως της φέρθηκε εκείνη την ημέρα.
Ο Ανδρέας ήταν αγριεμένος και ιταμός. "Άκου εδώ", της είπε, "δεν θα εκβιάσεις εσύ το γυιό μου. Θα του δώσεις και το παιδί και το διαζύγιο εδώ και τώρα. Πριν φύγω για την Κίνα θα έχεις υπογράψει τα χαρτιά. Ο γυιός μου έχει δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί. Και μην τολμήσεις να πας στη Δικαιοσύνη. Αν πας στη Δικαιοσύνη θα σε εξοντώσω, θα σε λιώσουμε. Ο γυιός μου έχει δικαιώματα! Το νόμο τον έφτιαξα για να είναι οι άνδρες ελεύθεροι από σας τις γυναίκες!"
"Και νομίζετε ότι με 20.000 το μήνα μπορώ να ζήσω;", ρώτησε απελπισμένη η Εύα. "Αυτό που σου λέω! Αυτά τα λεφτά και ούτε δραχμή παραπάνω!".
Βγαίνοντας από το Καστρί η Εύα Παπανδρέου μονολογούσε: "Είναι τρελλός. Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελλός!"
ΠΗΓΗ: http://olympia.gr
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
(από επιστολή του στον κουμπάρο του Αδαμάντιο Πεπελάση το 1957)
Με πόση ευκολία μπορείς να ασελγήσεις σε μία χώρα όταν απεχθάνεσαι τους κατοίκους της από κούνια;
Πόσο "ιδιωτική" είναι η ιδιωτική ζωή των δημοσίων ανδρών; Σε ποιο βαθμό δικαιούται η κοινή γνώμη να πληροφορείται για την "κρυφή" ζωή εκείνων που διευθύνουν τις τύχες των λαών;
Διαβάστε τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Εύας Παπανδρέου, πρώην συζύγου του νυν πρωθυπουργού.
Ο Γιώργος γνώρισε την Εύα στο Λονδίνο. Παντρεύτηκαν, αλλά κράτησε κρυφό το γάμο τους! Όχι μόνο από τον πατέρα του, αλλά και από τη μητέρα του. Δεν τόλμησε ούτε σ' αυτήν να το πει.
Η Εύα βοήθησε αποτελεσματικά τον Γιώργο στις σπουδές του. Και στο τέλος, η Εύα ήταν εκείνη που έγραψε την πανεπιστημιακή διατριβή με την οποία ο Γιωργάκης Παπανδρέου πήρε το περιπόθητο "χαρτί". Ύστερα το νέο ζευγάρι αποφάσισε να έλθει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή ήταν για την Εύα μεγάλη θυσία, γιατί ήδη της είχε προσφερθεί μια θαυμάσια σταδιοδρομία στη Γενεύη. Ο Γιώργος όμως επέμενε να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Ήθελε να κάνει πολιτική καριέρα βασιζόμενος στον πατέρα του. Και η Εύα έβλεπε ότι τόσο ο άντρας της όσο και η Μάργκαρετ
Στην Ελλάδα, η Εύα ένιωσε γρήγορα τον πρώτο ισχυρό κλονισμό: Την πρώτη μέρα που έφαγαν στο Καστρί με τον Ανδρέα και την Μάργκαρετ, διαπίστωσε με οδυνηρή κατάπληξη ότι ο Ανδρέας και η Μάργκαρετ αγνοούσαν ότι ήταν η σύζυγος του γυιου τους. Της φερόντουσαν σαν να είχαν μπροστά τους μια . "καλή φίλη" του Γιώργου από το Λονδίνο!
Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ όμως ήταν Ελλάδα, και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά-σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυπτε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος, αφού στη χώρα μας δεν είχε ακόμα νομοθετηθεί ο πολιτικός γάμος και οι πολιτικοί γάμοι Ελλήνων που είχαν τελεσθεί στο εξωτερικό εθεωρούντο ανυπόστατοι, δηλαδή σαν να μην είχαν γίνει ποτέ.
Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεπτόταν ότι θα γινόταν και μητέρα και ήξερε ότι το παιδί τους δεν θα μπορούσε να δηλωθεί ως γνήσιο στα ελληνικά ληξιαρχεία. Έθεσε, λοιπόν, στον Γιώργο ζήτημα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη: ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά-κοφτά ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος! Στην παρατήρηση της Εύας ότι θα υπήρχε πρόβλημα νομιμότητας του παιδιού τους αν έμενε έγκυος, ο Γιώργος της έδωσε την απάντηση ότι αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα.
Άρχιζαν όμως έτσι οι απογοητεύσεις και οι ανησυχίες της Εύας. Έβλεπε ότι είχε γίνει μέλος μιας οικογένειας όπου ο μόνος θεός ήταν το συμφέρον και τίποτε άλλο. Η πλήρης αθεΐα του Γιώργου δεν ήταν μια απλή αδιαφορία ενός νέου ανθρώπου απέναντι στη θρησκεία και τις τελετουργίες της, όπως είχε υποθέσει στην αρχή η Εύα. Ήταν μια σκληρή πεποίθηση, ζυμωμένη μέσα σ' ένα περιβάλλον άκρατου ατομισμού. "Δεν υπάρχει αγάπη σ' αυτή την οικογένεια", μου είπε σε κάποια στιγμή η Εύα Παπανδρέου. "Δεν υπάρχουν αισθήματα. Υπάρχει μόνο το συμφέρον του καθενός".
Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985 ο Γιώργος παρουσιάστηκε απέναντι στην Εύα αποφασισμένος πια για οριστική ρήξη και διάλυση του γάμου τους. Επικρατούσε και πάλι κλίμα γενικής ευφορίας στο Καστρί και η Εύα έβλεπε τον άντρα της ακόμα πιο ψυχρό και αλαζονικό στις μεταξύ τους σχέσεις. Αντίθετα ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν να έχει καταλάβει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία περίοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η διαφορά μόνο 5% σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία το 1985 αντί του 12% του 1981, σε συνδυασμό και με την κακή εξέλιξη των οικονομικών της χώρας, είχαν οδηγήσει τον Ανδρέα στη σκέψη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα ξανακερδίσει τις εκλογές. Αυτός ήταν ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο Ανδρέας υπέφερε τώρα πιο συχνά από τις γνωστές "καταθλίψεις" του και ήταν βέβαιο ότι σύντομα θα αναζητούσε τις πρόσκαιρες "δραπετεύσεις" του από την πραγματικότητα σε μια καινούρια ερωτική περιπέτεια όπως και έγινε με τη Δήμητρα Λιάνη.
Σ' αυτές τις "καταθλίψεις" του Ανδρέα η Εύα αποδίδει το ότι η Μάργκαρετ εμφανίζεται και πάλι ισχυρή στο πλευρό του ύστερα από κάθε εξωσυζυγική ιστορία του.
"Όταν μιλάμε για κατάθλιψη του Ανδρέα, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι συμβαίνει σε μια τέτοια περίπτωση, αν δεν έχει δει τον Ανδρέα σ' αυτή την κατάσταση", λέει η Εύα. "Μόνο ένας άνθρωπος που τον ξέρει καλά από χρόνια μπορεί τότε να τον πλησιάσει και να του φερθεί όπως πρέπει και αυτό ξέρει και το εκματαλλεύεται στο έπακρο η Μάργκαρετ."
Για τον Γιώργο Παπανδρέου, όμως, δεν υπήρχαν τέτοιου είδους. επιστροφές. Αλλά και η Εύα δεν ήταν διατεθειμένη να δέχεται αδιαμαρτύρητα την αδιαφορία, την ψυχρότητα και την άτακτη εξωσυζυγική ζωή του άντρα της, όπως της είχε συστήσει ως. συμφέρουσα λύση η πεθερά της!
Στις παραμονές των Χριστουγέννων του 1985, η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο: Ο Γιώργος ανακοίνωσε ξαφνικά στην Εύα ότι θα έφευγε "μόνος του" για τα βουνά της Ιταλίας, για να κάνει. σκι και να ξεκουραστεί!
"Τα χασα λέει η Εύα. Είχα καλέσει φίλους μας για την Πρωτοχρονιά και του είπα ότι θα γινόμαστε ρεζίλι, αλλά ο Γιώργος έφτιαχνε κιόλας τις βαλίτσες του. Κάποια στιγμή του είπα πως δεν ήταν σωστό να αφήσει το σπίτι του και το μικρό παιδί του τέτοιες μέρες. Η απάντησή του ήταν ότι το παιδί είναι ακόμα μικρό. και δεν καταλαβαίνει!"
Παρά την προειδοποίηση της γυναίκας του ότι το ταξίδι του αυτό μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, ο Γιώργος Παπανδρέου έφυγε με τη "συντροφιά" του για να περάσει τις υπόλοιπες μέρες των εορτών με τους δικούς της στο Λονδίνο, αποφασισμένη και να τους ενημερώσει για το τέλος της έγγαμης συμβίωσής της με τον Γιώργο.
Θα μεσολαβούσε όμως αναγκαστικά μια συνάντηση με όλη την οικογένεια Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί είχε ήδη ορισθεί ένα γιορταστικό οικογενειακό γεύμα στο Καστρί. Η Εύα πήρε το παιδί της και πήγε στο Καστρί. Δεν είχε την πρόθεση να χαλάσει την ατμόσφαιρα συζητώντας ειδικά εκείνη τη μέρα το πρόβλημά της και την τροπή που είχαν πάρει οι σχέσεις της με τον Γιώργο, υπολόγιζε όμως ότι κάποιος θα ρωτούσε γιατί πήγε μόνη της, ότι κάποιος θα ενδιαφερόταν να μάθει πού είναι ο Γιώργος. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Κατάπληκτη έβλεπε να προσποιούνται όλοι τον. ανήξερο! Σαν να μην είχε γίνει αντιληπτή από κανένα η απουσία του Γιώργου Παπανδρέου από το Χριστουγεννιάτικό τραπέζι και από την Αθήνα, ενώ ήταν φανερό ότι όλοι τους ήξεραν πολύ καλά τα καθέκαστα.
Η Εύα έφυγε για το Λονδίνο, γύρισε μετά από μερικές ημέρες και είδε ότι ο Γιώργος είχε επιστρέψει στο σπίτι τους πριν απ' αυτήν, είχε πάρει τα πράγματά του και είχε εγκατασταθεί αλλού.
Σε τέτοιες περιπτώσεις εμφανίζονται πρωτοβουλίες συγγενών και φίλων για να μη χωρίσει το ζευγάρι, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα μικρό παιδί. Υπήρξαν τέτοιου είδους προσπάθειες. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι η οικογένεια Παπανδρέου δεν ενδιαφερόταν τόσο να σωθεί αυτός ο γάμος όσο να μην υπάρξει "σκάνδαλο" που θα μπορούσε να βλάψει πολιτικά. Αυτό το συμπέρασμα βγάζει η Εύα Παπανδρέου από τις τρομερές πιέσεις και από τις απειλές που εκτοξεύτηκαν εναντίον της αλλά και από τη συμπεριφορά της οικογένειεας Παπανδρέου προς τον Γιώργο: Έμμεσα τον ενθάρρυναν να χωρίσει. Το πρώτο δείγμα ήταν η παραχώρηση στον Γιώργο του σπιτιού του Ψυχικού για να εγκατασταθεί εκεί. Ως διά μαγείας, δηλαδή οι Παπανδρέου έπαψαν να έχουν "ανάγκη" το. εισόδημα από το νοίκι! Δεν ήταν μόνο αυτό. Άφθονο έρρευσε το χρήμα για να επιπλώσει ο Γιώργος τη βίλλα του Ψυχικού, την οποία αρνιόνταν να παραχωρήσουν στο ζευγάρι τον καιρό που υπήρχε πραγματική ανάγκη. Η Εύα Παπανδρέου υπολογίζει ότι τότε δόθηκαν στο Γιώργο πάνω από 5.000.000 δραχμές για την εγκατάστασή του στο Ψυχικό. Και επί πλέον ο πατέρας του του αγόρασε καινούριο αυτοκίνητο, ένα πολυτελές GOLF GTI, το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου αγάπησε σαν να ήταν. ζωντανό! "Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός", λέει η Εύα, "ότι όταν στις 29 Ιουνίου του 1986, ο Γιώργος τράκαρε αυτό το αυτοκίνητο, δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί"!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε "ζηλέψει" εκείνο το αυτοκίνητο από τότε που είχε δει ένα παρόμοιο, με μεταλλικό ασημί χρώμα, στο πάρκινγκ της Βουλής.
"Τίνος είναι αυτό;", ρώτησε τότε τον τροχονόμο.
"Της κυρίας Ακρίτα".
"Ακούς εκεί! Ορίστε μας τώρα! Η Σύλβα με . GTI!", έλεγε και ξανάλεγε ο Γιωργάκης.
Η Εύα Παπανδρέου συνάντησε τον Πρωθυπουργό πεθερό της λίγες μέρες πριν από το επίσημο ταξίδι του στην Κίνα. Αυτή τη φορά, όμως, είδε μπροστά της έναν Ανδρέα που δεν είχε ξαναδεί και που ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα της φερόταν όπως της φέρθηκε εκείνη την ημέρα.
Ο Ανδρέας ήταν αγριεμένος και ιταμός. "Άκου εδώ", της είπε, "δεν θα εκβιάσεις εσύ το γυιό μου. Θα του δώσεις και το παιδί και το διαζύγιο εδώ και τώρα. Πριν φύγω για την Κίνα θα έχεις υπογράψει τα χαρτιά. Ο γυιός μου έχει δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί. Και μην τολμήσεις να πας στη Δικαιοσύνη. Αν πας στη Δικαιοσύνη θα σε εξοντώσω, θα σε λιώσουμε. Ο γυιός μου έχει δικαιώματα! Το νόμο τον έφτιαξα για να είναι οι άνδρες ελεύθεροι από σας τις γυναίκες!"
"Και νομίζετε ότι με 20.000 το μήνα μπορώ να ζήσω;", ρώτησε απελπισμένη η Εύα. "Αυτό που σου λέω! Αυτά τα λεφτά και ούτε δραχμή παραπάνω!".
Βγαίνοντας από το Καστρί η Εύα Παπανδρέου μονολογούσε: "Είναι τρελλός. Αυτός ο άνθρωπος είναι τρελλός!"
Από το βιβλίο "Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει"
του Δήμου Μάρκου Μπότσαρη / Εκδόσεις Ισοκράτης / 1988
ΠΗΓΗ: http://olympia.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
