Την εξουσία δεν την φοβάται όποιος κάνει το καλό αλλά όποιος κάνει το κακό.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ "ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ"

H έκταση κατάρρευσης του οικονομικού σχεδίου της χώρας γα το 2013, δηλαδή της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, είναι τέτοια μέχρι στιγμής που ουσιαστικά "κλειδώνει" νέα μέτρα μέχρι το τέλος της χρονιά.

Ο Προϋπολγισμός έχει ήδη πέσει έξω κάπου 4 δισ. ευρώ. Τα λιξηπρόθεσα χρέη των πολιτών προς το δημόσιο είναι πλέον τέτοιας έκτασης που κανείς δεν μπορεί να προβέψει τι μπορεί να συμβεί.
Οι πολίτες δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν τα της καθημερινής τους διαβίωσης, πόσο μάλλον τις υποχρεώσεις τους στην εφορία.
Το ότι οι δαπάνες έχουν μειωθεί και για μία ακόμα φορά σημαντικά, όχι απλώς δεν λέει τίποτα, αλλά επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την όλη κατάσταση καθώς η μείωση των δαπανών δεν βασίζεται τον εξορθολογισμό των δαπανών, αλλά στην εξαέρωση των δημοσίων επενδύσεων. Και εξαέρωση δημοσίων επενδύσεων σημαίνει ανεργία και ακόμα χαμηλότερη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.
Παράγοντες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αποδίδουν τη μείωση των εσόδων στην καθυστέρηση αποστολής των εκκαθαριστικών για το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας προηγούμενων ετών, στις αλλεπάλληλες παρατάσεις που έχουν δοθεί για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων αλλά αυτά είναι αστεία πράγματα.

Δηλαδή όταν θα γίνουν αυτά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα έρθει "στα ίσα του" ο Προϋπολογισμός;

Μόνο από τους φόρους στην περιουσία η «μαύρη τρύπα» στα έσοδα είναι πάνω από 300 εκατ. ευρώ και θα πρέπει να καλυφθεί αυτό το κενό τους επόμενους έξι μήνες.
Βεβαίως είναι πια σαφές ότι οι πολίτες δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις, όταν θα αρχίσουν να αποστέλλονται τα εκκαθαριστικά σημειώματα.
Τον Μάιο, τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν πάνω από 800 εκατ. ευρώ ενώ από την αρχή του έτους έχουν αυξηθεί πάνω 3 δισ. ευρώ.
Παράλληλα, η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών για παράταση στις φορολογικές δηλώσεις κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο της είσπραξης των φόρων καθώς στους τελευταίους μήνες του έτους θα υπάρχουν για τον απλό φορολογούμενο πολλές δυσβάσταχτες υποχρεώσεις.
Τα νέα μέτρα είναι τόσο σίγουρα όσο σίγουρο είναι ότι ούτε οι νυν φόροι, ούτε οι επόμενοι θα πληρωθούν.

Η χώρα χρειάζεται φορο-απελευθέρωση. Χρειάζεται κατάργηση κατηγοριών φόρων και μείωση των εναπομείναντων. Η "καραμέλα" της φοροδιαφυγής δεν είναι δικαιολογεί πλέον την εκτέλεση ενός ολόκληρου έθνους.

Φοροδιαφυγή αυτή την στιγμή δεν υπάρχει στην χώρα στην έκταση που υποστηρίζεται ότι υπάρχει. Και να υπάρχει, όπως λένε, που είναι; Στις ελληνικές τράπεζες αποκλείεται, αφού όλοι οι μεγάλοι λογαριασμοί πάνω από 100.000 ευρώ ελέγχονται.
Στο εξωτερικό δεν μπορεί να φύγει ούτε ένα ευρώ, χωρίς να ελεγχθεί. Που είναι η φοροδιαφυγή για τα μάτια της οποίας εξοντώνουν μια ολόκληρη χώρα;
Το βέβαιο είναι ότι  τρόικα θα επιβάλλει νέα μέτρα. Αλλά το αμέσως επόμενο ερώτημα - εκτός από το πού θα βρουν πολίτες να τα πληρώσουν - πόσος χρόνος θα μείνει στην κυβέρνηση για να μπορέσει να επιβιώσει...

defencenet

Ντροπή σας....!

'Οποιος αμφισβητεί τις τράπεζες...πεθαίνει

Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:
 ”Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Το στρατό των Νοτίων μπροστά μου και το στρατό των τραπεζιτών πίσω μου. Από τους δυο αυτούς εχθρούς ο χειρότερος είναι ο πίσω μου.”
 Πότε έκανε αυτή τη δήλωση ο Λίνκολν;
Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%(!!)
 Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολάρια για τη χρηματοδότηση του πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες.
 Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά. Δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο.
Ή για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να μη δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες αλλά να εκδώσει χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν. Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του. Ήταν ο Τζον Κένεντι.

Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ) αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.

Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό αλλά ένα όργανο των μεγάλων τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του.
Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα που χρειάζεται η χώρα. Αμέσως μετά το δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο Federal Reserve το δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο(!!!)
 Έτσι για να καταλάβετε: Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του Federal Reserve για το Αμερικανικό χρέος φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια !!! Προσέξτε: Πληρώνουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι 400 δισεκατομμύρια δολάρια τόκο στους τραπεζίτες για χρήματα που έχει τυπώσει το Αμερικανικό κράτος και τα έχει δώσει δωρεάν στους τραπεζίτες (και οι οποίοι τους τα δανείζουν πίσω με τόκο)(!!!)
 Βλέποντας ο Πρόεδρος Κένεντι αυτήν την εξόφθαλμη αδικία για τον Αμερικανικό λαό, αποφασίζει το 1963 με το νόμο Νο:11110 να πάρει πίσω τις εξουσίες του ‘Federal Reserve’ και να τυπώσει και διανείμει χρήμα το ίδιο το κράτος παρακάμπτοντας τους τραπεζίτες.
 Τύπωσε δισεκατομμύρια δολάρια για τα οποία το Αμερικανικό Δημόσιο δεν πλήρωνε κανένα τόκο στο Federal Reserve. Μάλιστα τα χαρτονομίσματα του Κένεντι έγραφαν επάνω UNITED STATES NOTE αντί του FEDERAL RESERVE NOTE που γράφεται πάντα. Αυτά τα UNITED STATES NOTE χαρτονομίσματα αποτέλεσαν θανάσιμη απειλή για το Federal Reserve System και τους τραπεζίτες αφού τους αφαιρούσαν δισεκατομμύρια δολάρια τόκους. Πέντε (5) μήνες μετά το τύπωμα των άτοκων δολαρίων ο Πρόεδρος Κένεντι δολοφονήθηκε.

Μετά την δολοφονία του Κένεντι κανένας άλλος Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να κάνει χρήση του νόμου Κένεντι παρ’ότι ο νόμος αυτός ισχύει μέχρι σήμερα(!!) Δηλαδή με το νόμο του Κένεντι θα μπορούσαν οι ΗΠΑ τα περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολάρια που τύπωσαν τα τελευταία 4 χρόνια να τα τύπωναν και να τα χρησιμοποιούσαν χωρίς καθόλου τόκο. Αντίθετα όμως τα τύπωσαν, τα έδωσαν στο Federal Reserve (δηλαδή στους τραπεζίτες), για να τα δανειστούν στη συνέχεια με τόκο(!!!!)

Και για όσους είναι ακόμα δύσπιστοι ας μάθουν τι έλεγε ένας άλλος μεγάλος Αμερικανός Πρόεδρος, ο Τόμας Τζέφερσον (από τους δημιουργούς του Αμερικανικού θαύματος – του τότε, του αληθινού): "Εάν ποτέ στο μέλλον ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει στους τραπεζίτες να ελέγξουν την έκδοση του χρήματος, οι χρηματοδοτικοί οργανισμοί που θα γιγαντωθούν, πρώτα με πληθωρισμό και μετά με ύφεση, θα στερήσουν από τους ανθρώπους την ιδιοκτησία τους έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα στη γη που οι πατεράδες τους κατέκτησαν».

Και για την ιστορία: Οι δολοφόνοι και του Λίνκολν (John Wilkes Booth) και του Κένεντι (Lee Harvey Oswald) δολοφονήθηκαν και οι δυο πριν προλάβουν να δικαστούν.
 epicouros.blog.com

Ποιος φοβάται τον Φ.Φράγκο και γιατί τον θέλουν ακόμα και ... εκτός Ελλάδος;

Ποιος φοβάται τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας και επίτιμο Α/ΓΕΣ Φραγκούλη Φράγκο και βιάζεται να τον ξαποστείλει στο εξωτερικό ή να τον βάλει "δια της πλαγίας" μέσα στην κυβέρνηση για να τον εξουδετερώσει;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σύστημα φοβάται τον Φ.Φράγκο, ο οποίος αφού αποστρατεύθηκε ως "επίδοξος πραξικοπηματίας" μαζί με άλλους τρεις Αρχηγούς Επιτελείων στο πολιτικό πραξικόπημα των Γ.Παπανδρέου, Π.Μπεγλίτη, εν συνεχεία έχει λάβει μία θέση "Κιγκινάτου" στην πολιτική ζωή του τόπου και όποτε καλείται προσφέρε και μετά αποσύρεται πάλι στην ησυχία του γραφείου του, παρέα με τα χειρόγραφα του νέου βιβλίου που γράφει.

Όπως στην περίπτωση που του ζητήθηκε να αναλάβει υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Δεν το σκέφθηκε ούτε στιγμή, παρά το γεγονός ότι αναλάμβανε βαριά ευθύνη, αφού αν γινόταν καμία στραβή, χωρίς να ευθυνόταν, σε αυτον θα τα φόρτωναν όλα.

Σήμερα συζητήθηκε μία συνέντευξή του (έγραψε από το πρωί σχετικά το defencenet.gr) που τιτλοφορήθηκε “Δεν τα βγάζω πέρα...ψάχνω για δουλειά στο εξωτερικό”!

Είναι αλήθεια; Σε επικοινωνία που είχε το defencenet.gr μαζί του παραδέχθηκε ότι του προτάθηκε κάτι τέτοιο, αλλά το απέρριψε άμεσα.

"Πως να λείψω από την πατρίδα σε τόσο δύσκολες στιγμές; Όλοι εδώ πρέπει να είμαστε και να δώσουμε ψυχή και σώμα αν χρειαστεί για να την κρατήσουμε όρθια" ήταν η απάντησή του.

Πάντως δεν ήταν η πρώτη φορά που επιχειρείται η "απενεργοποίησή του": Πρν δύο μήνες πληροφορηθήκαμε από έγκυρη πηγή ότι του είχε προταθεί από τον Α.Σαμαρά να αναλάβει σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του πρωθυπουργού.

"Πολυ τιμητικό, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ από την στιγμή που νιώθω ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκονται υπό διωγμό με μισθούς πείνας" ήταν η απάντηση και έκοψε κάθε κουβέντα...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η Κυβέρνηση εμπαίζει τον Ελληνικό Λαό για το μεταναστευτικό

Σήμερα ανακινείται η είδηση ότι δήθεν η κυβέρνηση θα καταψηφίσει το Δουβλίνο ΙΙ, την επαίσχυντη συνθήκη που έχει μετατρέψει την Πατρίδα μας σε σκουπιδότοπο ολόκληρης της Ευρώπης, εμφανίζοντας τον υπουργό κ. Δένδια που έκανε τις δηλώσεις και είναι υπεύθυνος για την κατάντια στην οποία έχουν περιέλθει τα σώματα ασφαλείας, ως «σκληρός» και «άτεγκτος» υπουργός. Διαβάζοντας πιο αναλυτικά στα άρθρα των φυλλάδων, μπορεί να δει κανείς ότι ο Δένδιας δεν δήλωσε αυτό, αλλά εξέφρασε την πρόθεση καταψήφισης της τροποποίησης την εν λόγω συνθήκης, δηλαδή η ΝΔ θα ψηφίσει ώστε να παραμείνει η συνθήκη ίδια και απαράλλακτη.

Όμως οι φυλλάδες με προεξάρχουσα «ΤΑ ΝΕΑ» που πρωτοδημοσίευσαν την «είδηση» επέλεξαν να βάλουν τίτλο ότι η ΝΔ θα καταψηφίσει το «Δουβλίνο ΙΙ», επιχειρώντας προφανώς να προκαλέσουν την νοημοσύνη των Ελλήνων, αφού η συνθήκη ισχύει από το 2002 και η ΝΔ τότε ήταν κυβέρνηση και την είχε ψηφίσει με χέρια και με πόδια. Όλοι αυτοί στηρίζονται στο ότι το αναγνωστικό κοινό διαβάζει κυρίως τίτλους και δεν επεξεργάζεται αυτά που διαβάζει. Όμως αυτό που δεν έχουν υπολογίσει είναι ότι ο Ελληνικός Λαός τους έχει πάρει χαμπάρι και τους αναγνωρίζει ως τους πολιτικούς απατεώνες που πραγματικά είναι!

Χωρίς περιττά λόγια...

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.»

Ισοκράτης

ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΔΕΠΑ

Όρια δεν έχει το θράσος της Κομισιόν αναφορικά με την αποτυχημένη προσπάθεια πώλησης της ΔΕΠΑ στη ρωσική εταιρεία GAZPROM. Αφού πρώτα είχαν στείλει τα απαραίτητα μηνύματα ότι η ότι η αρμόδια επιτροπή ανταγωνισμού της Ε.Ε δεν θα ενέκρινε τελικά  την συμφωνία, σήμερα βγαίνει και ζητά επίσπευση των διαδικασιών για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ.

Όπως έγινε γνωστό από τις Βρυξέλες ο εκπρόσωπος της Κομισιόν Simon O´ Connor προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεση ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ!

«Το αποτέλεσμα της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του τομέα ενέργειας στην Ελλάδα είναι πολύ σημαντικό από την άποψη των εσόδων και της επιρροής στην μεταρρύθμισή του. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ θα πρέπει να συνεχισθεί το ταχύτερο δυνατό», είπε ο O´ Connor ενώ στη συνέχεια πρόσθεσε το εξής εκπληκτικό:

«Ο σχεδιασμός και η εκτέλεση του προγράμματος ιδιωτικοποίησης αποτελεί ευθύνη των ελληνικών Αρχών(!) (σ.σ. κάτι που διέψευσε και ο ίδιος ο Α. Σαμαράς όταν είπε ότι το θέμα είναι πέρα και έξω απο εμάς)  Οι ελληνικές Αρχές θα πρέπει να εκτιμήσουν τώρα τι συνέβη και πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί καλύτερα και να προχωρήσει. Το μήνυμά μας είναι απλά ότι θα θέλαμε να ολοκληρωθεί αυτό το ταχύτερο δυνατό».

Πρόκειται ασφαλώς περί πρωτοφανούς θρασύτητας να μιλούν αυτοί που υπονόμευσαν τη συμφωνία νουθετώντας στη συνέχεια την ελληνική κυβέρνηση (;) να προχωρήσει με γρήγορα βήματα στην ιδιωτικοποίηση. Το θέατρο του παραλόγου σε όλη του την μεγαλοπρέπεια.

Είναι γνωστό πλέον  ότι το Βερολίνο κινήθηκε παρασκηνιακά για να ακυρώσει την επαπειλούμενη εξαγορά ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ από τους Ρώσους, βάζοντας μπροστά μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διεμήνυσαν στην ελληνική κυβέρνηση ότι η αρμόδια επιτροπή ανταγωνισμού της Ε.Ε , δεν θα ενέκρινε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, επικαλούμενη τη δημιουργία μονοπωλιακού καθεστώτος.

Φρόντισαν ,μάλιστα μέσω διαφόρων διαύλων, να το διαμηνύσουν και στη Ρωσική πλευρά, που όπως ήταν φυσικό αποχώρησε, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού την ελληνική κυβέρνηση.

defencenet

Οι αγγλικούρες του Σαμαρά - Success story ή the end of the story;

[Του Γιάννη Μακρυγιάννη από protothema.gr]



Έχω τρελαθεί με τις αγγλικούρες που χρησιμοποιεί ο Σαμαράς τελευταία για να κάνει επικοινωνιακό παιχνίδι. Τι success story, τι Greecovery έχουμε ακούσει, που σε λίγο θα ζαλιστούμε από τα, απίστευτης κοροϊδίας, εφευρήματα, αν δεν χρειαστούμε και κάνα ελληνοαγγλικό λεξικό.

Το καλό με τα επικοινωνιακά τρικ είναι ότι κερδίζεις χρόνο, γοητεύεις και κανένα ψηφοφόρο για λίγο, ενώ δίνεις και καλούς τίτλους στα μέσα ενημέρωσης. Το κακό είναι ότι δεν κρατάν πολύ. Συνήθως η σκληρή πραγματικότητα τα συντρίβει. Αυτό έπαθε κι ο Σαμαράς. Τα παραμύθια είναι ωραία και ευχάριστα, δεν παύουν όμως να είναι παραμύθια. Και το μόνο που ΔΕΝ ζει η Ελλάδα είναι μία «ιστορία επιτυχίας», ένα success story, που λέει κι ο Σαμαράς, ο οποίος μάλλον ζει το δικό του μύθο στην πρωθυπουργία – και πιθανόν αυτό του είναι αρκετό.

Όσο για τη χώρα; Αφημένη στα χέρια μοιραίων και άβουλων βαδίζει σε ένα τραγικό τέλος. Καλύτερα να το πει ο Σαμαράς the end of the story και όχι success story.

Ένα χρόνο τώρα δεν έκαναν καμία ουσιαστική προσπάθεια να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο. Δεν άλλαξαν στο παραμικρό την πορεία της χώρας. Η βαθιά ύφεση οδηγεί στην κοινωνική καταστροφή, όπως ακριβώς ξεκίνησε η πορεία με την έλευση της τρόικας και του μνημονίου, επί Γιώργου Παπανδρέου. Και μόνο ότι ξαναζούμε την αποτυχία του προγράμματος – βλέπε απόκλιση εσόδων, όπως καταγράφεται στα επίσημα στοιχεία – ή ότι θα αρχίσουν οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας είναι αρκετή απόδειξη.

Παράλληλα η απόλυτη εξάρτηση της χώρας από τα κέντρα των δανειστών, οδηγεί όντως στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Χωρίς καμία διαπραγμάτευση μαζί τους, παρότι αυτό ήταν προεκλογική δέσμευση των κυβερνητικών κομμάτων, φτάσαμε στον ευτελισμό με την πώληση της ΔΕΠΑ, την οποία θέλουν για λογαριασμό τους εταιρίες συμφερόντων της τρόικας, εξ ου και αποθαρρύνθηκαν οι Ρώσοι. Η υπόθεση έδειξε ότι την τύχη της χώρας την καθορίζει ολοκληρωτικά το ευρωπαϊκό διευθυντήριο. Η δε κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει ούτε μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, θα καθορίσει και τι θα γίνει με τη ΔΕΠΑ; Σοβαροί να είμαστε.

Μετά από όλα αυτά έχω την εντύπωση ότι το Μαξίμου δεν ασχολείται παρά μόνο με τρία πράγματα: Πώς να βρει ωραίες ατάκες – κατά προτίμηση στα αγγλικά – για να δώσει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση βαδίζει στο δρόμο της επιτυχίας, πώς να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ και πώς να βολέψει κομματικούς φίλους – κατά προτίμηση Μεσσήνιους – σε κρατικές θέσεις. Με τα υπόλοιπα ασχολείται η τρόικα. This is the story…

Πιάνουν τους λαθραίους στην Ομόνοια και τους αφήνουν στην Ανάβυσσο!

  Σε τεράστιο φιάσκο εξελίσσεται τελικά η επιχείρηση «Ξένιος Δίας» της Αστυνομίας, με την οποία φιλοδοξούσε να καθαρίσει το κέντρο της Αθήνας από τους λαθρομετανάστες. Σχεδόν έναν χρόνο μετά την έναρξη του προγράμματος, κρατητήρια, κέντρα φιλοξενίας μεταναστών, αλλά και το Τμήμα Αλλοδαπών έχουν γεμίσει ασφυκτικά από προσαχθέντες και πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα φιλοξενίας άλλων. Έτσι, εδώ και αρκετές εβδομάδες, η Αστυνομία πραγματοποιεί επιχειρήσεις-σκούπα στο κέντρο, συγκεντρώνει τους αλλοδαπούς, τους υποβάλλει σε δακτυλοσκόπηση, τους φορτώνει και πάλι στις κλούβες, τους μεταφέρει στην περιοχή της Αναβύσσου και τους αφήνει ελεύθερους στον δρόμο! Εκείνοι ξεκινούν και επιστρέφουν στην Αθήνα με τα πόδια... Όπως καταγγέλλει ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής και μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων κ. Αντώνης Λιακόπουλος, «οι αλλοδαποί που συλλαμβάνονται μπαίνουν από τη μία πόρτα της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και βγαίνουν από την άλλη, με αποτέλεσμα να πιάνουν τους ίδιους και τους ίδιους σε εβδομαδιαία βάση».
Σύμφωνα με τον κ. Λιακόπουλο, «οι αστυνομικοί που κάνουν τις λεγόμενες “σκούπες”, κάθε μία ή κάθε δύο μέρες πηγαίνουν με λεωφορεία στα Αστυνομικά Τμήματα, παίρνουν τους προσαχθέντες από τις επιχειρήσεις και τους μεταφέρουν στην Ανάβυσσο όπου και τους απελευθερώνουν! Μαζί, στην ίδια περιοχή απελευθερώνουν χρήστες ναρκωτικών και εκδιδόμενες γυναίκες, για τους οποίους επίσης δεν υπάρχει πλέον χώρος να κρατηθούν. Όλα γίνονται με προφορικές εντολές και το μόνο που φαίνεται είναι το δελτίο κίνησης του λεωφορείου της Αστυνομίας. Αλλοδαπός που πήγε πέντε (!) φορές στην Ανάβυσσο, όπως μου κατήγγειλαν συνάδελφοι, βαρέθηκε να πηγαινοέρχεται και την τελευταία φορά αρνούνταν να κατέβει από το όχημα, με αποτέλεσμα να χρειαστεί η επέμβαση της ΟΠΚΕ (σ.σ.: Ομάδα Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος) για να τον βγάλουν έξω και να τον αφήσουν εκεί», αναφέρει ο κ. Λιακόπουλος.

Στα όριά τους...
Μπορεί στις αρχές της εβδομάδας το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να ανακοίνωσε επισήμως ότι τον τελευταίο χρόνο έχουν απελαθεί 10.000 αλλοδαποί από τη χώρα, όμως το τελευταίο διάστημα η κατάσταση έχει φτάσει στα όριά της. Όπως καταγγέλλουν οι αστυνομικοί, οι υποδομές της ΕΛ.ΑΣ. δεν επαρκούν για να απορροφήσουν όλους τους αλλοδαπούς που καθημερινά συλλαμβάνονται ή προσάγονται από τις σαρωτικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας, με αποτέλεσμα όταν τους πιάνουν να μην ξέρουν στη συνέχεια τι να τους κάνουν και πού να τους πάνε.  Ο αριθμός των αλλοδαπών που έχουν βρει καταφύγιο στην πρωτεύουσα είναι πλέον πολύ μεγάλος και οι συνθήκες διαβίωσης στα λεγόμενα γκέτο απαράδεκτες και τριτοκοσμικές, με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να περιφέρονται άσκοπα στους δρόμους και τα στενά του κέντρου. «Σε καθημερινή βάση ο... φιλόξενος Δίας κατεβαίνει στην πλατεία Ομονοίας, στους γύρω δρόμους και στις γύρω πλατείες προκειμένου να βρει αλλοδαπούς να τους οδηγήσει στα κέντρα κράτησης. Έτσι λοιπόν καθημερινά αλλοδαποί στοιβάζονται στα τμήματα και μετάγονται στο Αλλοδαπών Αθηνών, προκειμένου να ακολουθήσει η μεταγωγή τους στα κέντρα φιλοξενίας», αναφέρει ο κ. Λιακόπουλος.

Πρόχειρος έλεγχος
Ωστόσο, με δεδομένο ότι πλέον δεν υπάρχει χώρος ούτε στα γραφεία των αξιωματικών, οι αστυνομικοί υποχρεώνονται, ύστερα από έναν πρόχειρο έλεγχο εξπρές και αφού διαπιστώσουν ότι κάποιος δεν είναι καταζητούμενος για κακουργηματικές πράξεις, να τον αφήνουν να φύγει και μάλιστα από την πίσω πόρτα της Διεύθυνσης Αλλοδαπών. «Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό και με ποια λογική. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με αυτή την τακτική αφαιρείται προσωπικό από τα Τμήματα και κατ’ επέκτασή αφαιρείται η αστυνόμευση για την προστασία και την ασφάλεια του Έλληνα πολίτη στις γειτονιές της Αθήνας. Οι συνάδελφοί μου τρέμουν καθημερινά. Φοβούνται. Σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου είδα στα μάτια τους τον τρόμο για το πού θα πάει αυτή η κατάσταση, που έχει ήδη φτάσει σε οριακό σημείο. Όλοι μού είπαν πως θέλουν να φύγουν από εκεί. Από την άλλη πλευρά, και οι κάτοικοι της Αναβύσσου με αυτές τις μεταγωγές θα αντιμετωπίζουν προβλήματα, διότι όταν πάνε και αφήνουν εκεί κάτω περιθωριακούς με μόνο σκοπό να αδειάσει η Αθήνα και να δείξουμε ότι κάνουμε αστυνόμευση δημιουργούνται προβλήματα, ενώ και οι ίδιοι οι αστυνομικοί έχουν προβλήματα διότι παρανομούν...». 

Η "προκοπή" του Ντουμπάι που δεν έχει Ακρόπολη...

Ο Ν. Δήμου ταξίδεψε στο Ντουμπάι και γνώρισε την πολιτεία του μέλλοντός (μας):
«Τι είναι το Ντουμπάι; Mε δυο λέξεις θα έλεγα: το αντίθετο της Ελλάδας. Πριν από δυο δεκαετίες δεν είχαν τίποτα – τώρα έχουν τα πάντα. Κι εμείς… Ήταν ένα χωριό. Ούτε κάτι να δεις ούτε να κάνεις. Σήμερα, ο πιο δραστήριος τουρίστας θέλει έναν μήνα σκληρή δουλειά για να περιηγηθεί όλα του τα αξιοθέατα.

Έφτιαξαν αξιοθέατα εκεί που είχαν μόνο άμμο – κι εμείς που είχαμε τόσα, τα έχουμε απαξιώσει (και μαζί όλη τη χώρα). Έχουν περισσότερους ουρανοξύστες απ’ οποιοδήποτε μέρος στον κόσμο (και τον ψηλότερο, στα 900 μέτρα), σχεδιασμένους από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες: ένα σκηνικό επιστημονικής φαντασίας.

Μη βιαστείτε να πείτε: να τι κάνει το πετρέλαιο! Το Ντουμπάι ΔΕΝ έχει πετρέλαιο. Έχει φτιάξει ένα ενδιαφέρον τουριστικό προϊόν κι ένα εκπληκτικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Έτσι, όλη η υφήλιος επενδύει εκεί – και τα αδελφά εμιράτα τα πετροδολάριά τους.
Το Ντουμπάι ζει απ’ τον τουρισμό και το εμπόριο. Σαράντα εκατομμύρια επισκέπτες είχε τον περασμένο χρόνο. (Με μόνιμο πληθυσμό δύο εκατομμύρια.) Οι μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου έχουν εκεί γραφεία, από τα οποία ελέγχουν όλη τη δουλειά τους σε Ασία και Αφρική. Τα λιμάνια (φτιάχνουν και δεύτερο τεράστιο) και τα αεροδρόμια (επίσης) είναι διαμετακομιστικός σταθμός για το διεθνές εμπόριο. Από τη στιγμή που θα ξεφορτωθεί ένα κοντέινερ από το πλοίο, θέλει μόνο μία ώρα για να πετάει προς τον προορισμό του. Φορολογία στις εταιρείες (και τα άτομα); Καμία. Παιδεία και περίθαλψη: δωρεάν.

Παράδεισος; Όχι βέβαια. Πολλά τα τρωτά: από το κλίμα μέχρι το πολίτευμα. Αλλά υπόδειγμα ανάπτυξης. Και πολυπολιτισμικής συνύπαρξης (80% των κατοίκων δεν είναι ντόπιοι). Και καθαριότητας. (Τα πάντα λάμπουν!) Και οργάνωσης.
Κατάθλιψη σε πιάνει. Κάποτε είχαμε τον Τρίτο Κόσμο για παρηγοριά στη σύγκριση. Εδώ ο Τρίτος έγινε πρώτος. Κι εμείς κάπου στον Καιάδα της ανθρωπότητας.
Σκέψου να είχαν Ακρόπολη και Δελφούς, Μύκονο και Σαντορίνη… Αλλά ίσως επειδή δεν τα είχαν πρόκοψαν τόσο πολύ και τόσο γρήγορα…»

Απάντηση:

Όχι, κύριε Δήμου, το Ντουμπάι δεν είναι το αντίθετο της Ελλάδας. Είναι το μέλλον που οραματίζονται γι’ εμάς οι νέοι, μη εκλεγμένοι, κυβερνώντες μας. Ένα σκηνικό επιστημονικής φαντασίας, όπως λέτε, βγαλμένο όμως από την Μητρόπολη του Φριτζ Λαγκ και το Ντελικατέσεν του Ζαν Πιέρ Ζενέ. Είναι μια χώρα όπου 300.000 εργάτες-σκλάβοι έχτιζαν τους λαμπερούς σας ουρανοξύστες. Κάθε βράδυ στοιβάζονταν κατά 30-40 σε μικρά δωμάτια ή κοιμόντουσαν στα γιαπιά και το πρωί διάβαζαν στις ινδικές και πακιστανικές εφημερίδες για έναν ακόμη συνάδελφό τους που αυτοκτόνησε αφήνοντας μια ζωή χωρίς παρόν και μέλλον. (Μήπως και στην Ελλάδα όμως δεν αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες κατά 40% μετά το μνημόνιο).

Τα αξιοθέατα που δεν προλαβαίνει να δει ο τουρίστας είναι μάλλον τα κιτς εμπορικά κέντρα, όπου χαζεύεις τσάντες και παπούτσια ή οι προθάλαμοι των πεντάστερων ξενοδοχείων όπου «ψωνίζεις» ιερόδουλες από την κεντρική Ασία και την Αφρική. Το Ντουμπάι ήταν και παραμένει η Disneyland του Μίλτον Φρίντμαν, το ελντοράντο της σωματεμπορίας και ένα κέντρο κατασκόπων για τον Περσικό Κόλπο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

«Πολυπολιτισμική συνύπαρξη» κύριε Δήμου δεν σημαίνει να δημιουργείς ζώνες (ανεξέλεγκτης) οικονομικής δραστηριότητας για Γερμανούς και Αμερικάνους επιχειρηματίες και βρωμερά δωμάτια για να στοιβάζεις τους εργάτες. Αυτό μας τα προσφέρει και το Βερολίνο ως αντάλλαγμα στα ευρωομόλογα και το «κούρεμα». Το ότι δεν το δεχόμαστε (ακόμη) δεν μας κάνει αφιλόξενους εθνικιστές – μας κάνει ανθρώπους με υπολείμματα αξιοπρέπειας.

Δεν έχουν, Ακρόπολη, Δελφούς, Μύκονο και Σαντορίνη γιατί από αυτά κράτησαν τους δούλους, το μυστικισμό, τον κιτς «κοσμοπολιτισμό» και την άμμο. Ή όπως έγραφε ο Mike Davis «μια ψυχεδελική απομίμηση του μεγάλου, του κακού και του άσχημου». Εμείς ελπίζουμε ακόμη στον έπαινο του Δήμου (όχι του Νίκου) και των σοφιστών. Αυτά που θα τα βρεις στη σατραπεία – και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις;

[Του Άρη Χατζηστεφάνου (Πηγή: «Unfollow»)]

Να κόψουμε την πλάκα τώρα γιατί αυτοί θα… αρπάξουν τα σπίτια μας!!!

Αρκετά τράβηξε το αστείο με ένα “ανίκανο” ΔΝΤ και μια αρπακτική Γερμανία.

Το έκαναν μια, το ξανάκαναν, το παράκαναν και τώρα το ΔΝΤ, αφού τα “θαλάσσωσε”, δίνει εντολές λέει για εξοντωτική φορολογία στα ακίνητα και πλειστηριασμούς για να μην πάθουν τίποτα οι τράπεζες.

Ε, και λοιπόν; ας καταρρεύσουν οι τράπεζες, όπως κατέρρευσαν στην Κύπρο και στην Ισλανδία. Δεν θα πεθάνουμε. Γιατί θα πρέπει να ταϊζουμε ένα τέρας χωρίς τέλος;

Ας το πάρουμε απόφαση και ας αντισταθούμε επιτέλους.

Έπρεπε να το είχαμε κάνει από την Άνοιξη του 2010. Δεν το κάναμε τότε, ας το κάνουμε τώρα πριν να είναι αργά.

Το μείγμα φόβου και καλλιεργούμενης ελπίδας μας έχει αδρανοποιήσει πλήρως.

Από το '11 μας έλεγαν ότι βλέπουμε το φως στην άκρη του τούνελ, στρίβουμε στη γωνία, περνάμε τον κάβο και μπήκαμε και στο success story για τις εκλογικές ανάγκες της Μέρκελ.

Τώρα άρχισαν να μας προετοιμάζουν τα παπαγαλάκια τους. Μετά από 20 χρόνια, μας λένε, και να δούμε.

Ήρθε η ώρα να κόψουμε την πλάκα των συνεχών πειραματισμών, γιατί μετά τα εισοδήματά μας έρχεται η σειρά των σπιτιών μας.

Πρέπει αμέσως να πάψουμε να είμαστε πειραματόζωα.

Αν αφήσουμε να μας πάρουν και τα σπίτια μας, τότε δεν θα υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Είναι το τελευταίο πράγμα που χαρακτηρίζει την προσωπικότητα και τα όνειρα του Έλληνα.

Έρχεται κάποια στιγμή που ο κυβερνητικός ολοκληρωτισμός δεν αντέχεται άλλο.

Η χύτρα της λαϊκής οργής φουσκώνει απότομα και το καπάκι τινάζεται.

Ας το αντιληφθεί αυτό άμεσα η κυβέρνηση, όσο ακόμα έχει χρονικά περιθώρια.

Ο κ. Σαμαράς πρέπει να αντιληφθεί ότι μπορεί σε λίγους μήνες να έχει πεταχτεί και αυτός από την πρωθυπουργία από τους ίδιους που τώρα τον στηρίζουν.

Αυτό θέλει;

γράφει ο Πέτρος Χασάπης

No comments...

24GR: Η πλατεία Ταξίμ ξεγύμνωσε την αντιπολίτευση στην Ε...

24GR: Η πλατεία Ταξίμ ξεγύμνωσε την αντιπολίτευση στην Ε...: Τα όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία τις τελευταίες ημέρες, ασχέτως των αφορμών και των αιτιών τους, αποτελούν πραγματικό κόλαφο για την ...

Swell: Success story my ass

Swell: Success story my ass: Το success story του Σα(χλα)μαρά φαίνεται παντού, όπου κι αν πας όπου κι αν κοιτάξεις. Και να θέλεις, δεν μπορείς να το αποφύγεις. ...

''Τολμήστε να ζήσετε για ένα μήνα ως Έλληνας''

Στη δημοσίευση ενός πικρού σχολίου Έλληνα αναγνώστη προέβη χθες η βρετανική εφημερίδα Guardian.  Ακολουθεί, μεταφρασμένο στα ελληνικά, το σχόλιο του Έλληνα αναγνώστη που υπογράφει με το όνομα χρήστη «sovjohn»:

«Εισέρχομαι κάπως καθυστερημένα στη συζήτηση και γι' αυτό ζητώ συγγνώμη... Δεν τίθεται ζήτημα αν η Ελλάδα είναι, εν μέρει "ξοφλημένη", όπως εύστοχα αναφέρει το άρθρο. Ως Έλληνας πολίτης εξεπλάγην όταν έμαθα ότι το ελληνικό κράτος δεν γνώριζε (!) ή ότι αγνοούσε τον ακριβή αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που είχε στη μισθοδοσία του. Και δεν είναι το μόνο πράγμα με το οποίο κανείς δεν μπήκε στον κόπο να ασχοληθεί.

Το ίδιο ισχύει για τα φαινόμενα διαφθοράς στους κρατικούς μηχανισμούς (καθώς και στους συνεργαζόμενους με το κράτος ιδιωτικούς τομείς και όχι μόνο). Το ίδιο ισχύει για τους ανίκανους πολιτικούς.  

Το ίδιο ισχύει με τις "μαϊμου" συντάξεις... Το ίδιο ισχύει για τις τράπεζες που εξαντλούσαν την αυστηρότητά τους στη δανειοδότηση των μικρών επιχειρήσεων, αλλά χρηματοδοτούσαν ανενδοίαστα "υψηλά ιστάμενους φίλους", όπως συνέβη στην περίπτωση ενός μέσης τάξης ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό που, όταν χρεοκόπησε, έφτασε να χρωστάει περισσότερα από μισό δισ. ευρώ. Το ίδιο ισχύει για την επικρατούσα κουλτούρα της φοροδιαφυγής..., το ίδιο ισχύει και για πολλά πολλά άλλα πράγματα.

Ωστόσο, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι δεν άντλησαν ποτέ άμεσα οφέλη από την παραπάνω περιγραφείσα κατάσταση. Αντιθέτως, ήταν αναγκασμένοι να υφίστανται την εκμετάλλευση του ιδιωτικού τομέα ("δούλευε όσο θέλει το αφεντικό, χωρίς να πληρώνεσαι τις υπερωρίες και αν διανοηθείς να απευθυνθείς στις αρμόδιες αρχές, έχεις απολυθεί στο λεπτό").

Όσο για την ελληνική γραφειοκρατία, αυτή είναι τρομερή, όπως είναι παντού άλλωστε. Με μία διαφορά: ακόμη και σήμερα το "χαρτομάνι" που απαιτείται για την περάτωση ακόμη και της πιο απλής εργασίας ή διαδικασίας ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Ας πούμε, λόγου χάρη, πως είσαι ανάπηρος. Σε πολλές περιπτώσεις, είσαι αναγκασμένος να παρουσιάζεσαι ο ίδιος κάθε δύο χρόνια σε μία δημόσια υπηρεσία, με το ανάλογο "χαρτομάνι" φυσικά, μόνο και μόνο για να πείσεις το κράτος πως εξακολουθείς να είσαι ανάπηρος. Και παρόλο που αυτό δεν είναι πλέον ο κανόνας, ωστόσο εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε πολλές περιπτώσεις.

Οι άνθρωποι πληρώνουν εξαιρετικά υψηλές εισφορές στα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, δίχως ωστόσο να απολαμβάνουν ανάλογης ποιότητας υπηρεσίες. Επιπλέον, ακόμη και το 2013, οι εισφορές είναι οι ίδιες με εκείνες του 2008, αν όχι μεγαλύτερες. Παρ' όλα αυτά, οι συντάξεις του δημοσίου έχουν ήδη μειωθεί κατά 30% με τάση να μειωθούν κι άλλο...

Τι στο διάολο μπορεί ακριβώς να κάνει κανείς γι' αυτό το χάλι; Σκεφτείτε: χρειάζεσαι 250 ευρώ για ενοίκιο συν 60 ευρώ για το ηλεκτρικό και τους φόρους συν 30 ευρώ για το τηλέφωνο και τη σύνδεση ίντερνετ συν 50 ευρώ για θέρμανση το χειμώνα συν 150 (?) ευρώ για διατροφή συν 50 ευρώ για μετακινήσεις με τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται καν τα έξοδα για ρουχισμό, διασκέδαση, καπνό, αλκοόλ, κοντολογίς για κανένα απολύτως... "βίτσιο", ούτε για τα κάθε λογής χρέη, τις διακοπές (χα!) ή τη συντήρηση αυτοκινήτου/μοτοσικλέτας (χα, χα, χα!).

Με βασικό μηνιαίο μισθό τα 510 ευρώ (κατά προσέγγιση), είναι αδύνατον να καλύψει κανείς αυτές τις ανάγκες. Αν κατέχεις κάποιου είδους ειδίκευση μπορεί ο μισθός σου να φτάσει τα 700 με 1000 ευρώ το μήνα, πράγμα που πλέον θεωρείται πολυτέλεια. Και φυσικά, εάν είσαι γύρω στα 50 και εξακολουθείς να εργάζεσαι (πράγμα απίθανο), μπορεί να φτάσεις ακόμη και τα 1200 με 1500 ευρώ, τη στιγμή που προ κρίσεως έβγαζες τα διπλάσια.

 Με το μηνιαίο κόστος ζωής όμως να αυξάνεται (δάνεια, παιδιά), τα 1200 ευρώ το μήνα σε θέτουν στο ίδιο επίπεδο με εκείνον που λαμβάνει τον κατώτατο βασικό μισθό.

Τα οφέλη; Κανένα πλέον. Επιδόματα; κανένα. Φοροαπαλλαγές; Καμία, εφόσον κάθε ετήσιο εισόδημα άνω των 5000 ευρώ φορολογείται.

[...] Σας φαίνεται αρεστή αυτή η κατάσταση; απευθυνθείτε στο κοντινότερό σας ελληνικό προξενείο και προσφερθείτε να ζήσετε στη θέση ενός Έλληνα πολίτη έστω για ένα μήνα. Να είστε σίγουροι πως άμα τη επιστροφή σας στην πατρίδα, θα ευχαριστείτε το Θεό, κάποια ανώτερη δύναμη ή δεν ξέρω και εγώ ποιον που δεν βρίσκεστε στη θέση του, αγαπητοί επικριτές.

Χαιρετισμούς».

DN

Ενώ εμείς χρησιμοποιούμε τα Greeklish | DefenceNet.gr

Ενώ εμείς χρησιμοποιούμε τα Greeklish | DefenceNet.gr

24GR: Αφού μας ξεζούμισαν... τώρα νίπτουν τας χείρας των...

24GR: Αφού μας ξεζούμισαν... τώρα νίπτουν τας χείρας των...: ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΤΟΥ ΔΝΤ: «ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΛΛΑ ΣΩΣΑΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ» !!! Κόλαφος για την τρόικα και τη συμφω...

24GR: ΠΟΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ «ΜΑΛ@ΚΑ» ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ… ΤΟΛ...

24GR: ΠΟΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ «ΜΑΛ@ΚΑ» ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ… ΤΟΛ...: Αγία Παρασκευή, απόγευμα Παρασκευής.  Πολίτης που περπατά σε πολυσύχναστο δρόμο της περιοχής, συναντά εντελώς τυχαία πασίγνωστο πολιτικ...

"Success story" πουλούσε και ο Ερντογάν μέχρι πρότινος...

Η κοινωνική εξέγερση στην Τουρκία ανοίγει μία μεγάλη συζήτηση, για τις σύγχρονες κοινωνίες, τις αντοχές και τις συμπεριφορές τους. Για το πώς γράφεται η ιστορία. Ανοίγει μία μεγάλη συζήτηση για το νόημα των πραγμάτων.

Μερικοί νομίζουν ότι εάν τρομοκρατήσουν μία κοινωνία, εάν την πειθαναγκάσουν, εάν την τσαλακώσουν και μετά της πουλήσουν κάποιες ελπίδες, κατά τεκμήριο ψεύτικες – αρκεί να τις πασπαλίσουν με επικοινωνιακά τρικ και φραστικές περικοκλάδες – θα τη βγάλουν καθαρή. Νομίζουν – αφελείς όντες – ότι εάν επιβάλλουν άδικες θυσίες, περικοπές δικαιωμάτων, κατάλυση κατακτήσεων, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, διάλυση του κοινωνικού κράτους και το βαφτίσουν, μετερχόμενοι διαφόρων μέσων ως «σωτηρία», θα τη σκαπουλάρουν και θα είναι οι νικητές.

Φευ! Οι κοινωνίες υποχωρούν, αναδιπλώνονται, ίσως και να αυταπατώνται για κάποιο διάστημα, αλλά δεν καταλήγουν ζόμπι. Αυτό έγινε και στην Τουρκία με τον Ερντογάν. Ο οποίος πουλούσε στην τουρκική κοινωνία έναν ιδιότυπο νέο-μεγαλοϊδεατισμό. Πλάσαρε το όραμα της μεγάλης Τουρκίας, που θα στηριζόταν στην οικονομική ανάπτυξη – κάπως έτσι φτάσαμε στο σχέδιο για την καταστροφή του πάρκου, που θα γινόταν κτήρια στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης.

Ήταν το «Success story» του Ερντογάν, ο οποίος είχε καταφέρει μεν να κάνει τους αριθμούς της τουρκικής οικονομίας να ευδοκιμούν, όμως δεν απέφυγε δύο μοιραία σφάλματα: Αφενός μεν βάθυνε το κοινωνικό χάσμα, ανάμεσα στους ισχυρούς πλούσιους και τους εργαζόμενους, αφετέρου δε γοητευόταν από το αυταρχικό στιλ διακυβέρνησης – κάπως έτσι του ξέφυγε η κατάσταση από την περασμένη Παρασκευή γύρω από την πλατεία Ταξίμ. Δεν ήταν μόνο ο αυταρχισμός και η διάθεση της μουσουλμανικής – κατά βάση – κυβέρνησης, να παρεμβαίνει στην ιδιωτική ζωή των πολιτών, που ξεσήκωσε τα πλήθη. Ήταν πρωτίστως το κοινωνικό χάσμα, τα μεγάλα προβλήματα και η βαθιά ταξική πολιτική στην οικονομία, που προκάλεσε την εξέγερση.

Παρά το «Success story» του Ερντογάν, αποδεικνύεται περίτρανα ότι:

· Κάποιοι καλοί αριθμοί στην οικονομία μπορεί να μην σημαίνουν απολύτως τίποτα για την κοινωνία – τουναντίον να σημαίνουν δυστυχία και μόνο δυστυχία.

· Ανάπτυξη και έξοδος από την κρίση και άλλα ωραία, με επίσημη ανεργία στο 28%, ανεργία των νέων στο 65% και χιλιάδες να μεταναστεύουν στο εξωτερικό, ακούγεται μόνο σαν κοροϊδία.

· Ανάπτυξη δεν νοείται όταν καταδικάζεις το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες – για την περίπτωση της Ελλάδας, βλέπε Σκουριές Χαλκιδικής και αλλού.

· Ανάπτυξη δεν νοείται με μισθούς πείνας και εργασιακές σχέσεις μεσαίωνα, που μας ήρθε με γερμανικό και κινέζικο μανδύα, όπως στο λιμάνι με την Cosco - κι ας λέει ο Παπούλιας ανέκδοτα για να θυμάται την εποχή που διασκέδαζε τον Ανδρέα και τη Μιμή.

· Ανάπτυξη και «εθνική επιτυχία» δεν νοείται με την δημοκρατία τραυματισμένη, αν όχι ισοπεδωμένη και τους θεσμούς κουρέλι.

· Ανάπτυξη δεν γίνεται με την τρομοκράτηση των λαών, τον αυταρχισμό και την καταστολή, τη συκοφάντηση κάθε κοινωνικής ομάδας που διαμαρτύρεται και διεκδικεί – ο Ερντογάν το έκανε άγαρμπα, εδώ είναι πιο «επιστήμονες».

Οι κοινωνίες εκδικούνται, όσους τις υποτιμούν, τις προσβάλλουν, τις ποδοπατούν. Μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο ή λίγους για πολύ, αλλά όλους και για πάντα δεν γίνεται. Success story με την κοινωνία διαλυμένη, είναι σαν να περηφανεύεται ο βιαστής ότι είχε μία... ωραία περιπέτεια με το θύμα του - και επιπλέον να καλεί θύμα του να συμφωνήσει. Γι’ αυτό προσοχή με τα παραμύθια, ενίοτε μετατρέπονται σε ιστορίες τρόμου…

[Του Γιάννη Μακρυγιάννη από protothema.gr]

Παντού υπάρχει μία Ρεπούση…

Είναι… απελπιστικά διαθέσιμη σε κάθε κυβέρνηση, σε κάθε κόμμα, σε κάθε εξουσιαστικό σχηματισμό που χρησιμοποιεί Ελληνίδα φωνή για βάρβαρα προστάγματα.

Να μην ξεχνάμε την πορεία της μανδάμας. Ενώ ήτο βεριτάμπλ συνασπισμένη, έγινε διάσημη επί Νέας Δημοκρατίας!

Οχημά της προς τη δόξα και τον αγήραστο έπαινο (πάντων των κεμαλικών) ήταν το βιβλίο της Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, όπου οι Σμυρνιοί, που προσπαθούσαν να διαφύγουν από τη φλεγόμενη πόλη τους και τις χατζάρες των Τούρκων σφαγέων, απλά… «συνωστίζονταν» στην προκυμαία του λιμένος.

Λες και ήταν εκδρομείς που θα έβαζαν πλώρη για μονοήμερη κρουαζιέρα σε Πόρο, Αίγινα, Σπέτσες.

Μετά ο Συνασπισμός/ΣΥΡΙΖΑ τής φάνηκε τρε μπανάλ και πήγε κατά τον κυρ Φώτη-Φανούρη Κουβέλη μεριά.

Πάλι τράβηξε άσο! Η ΔΗΜ.ΑΡ., αν και εκλογικόν καρυδότσουφλο, τράβηξε μέχρι κυβέρνηση μεριά και συναποφασίζει για το μέλλον των Ελλήνων (αν βέβαια συμφωνεί και η κυρα-Ρεπούση, υπάρχουν Ελληνες και δεν αποτελούν «μύθο»).

Το έχει άραγε το άστρο της να λούεται εσαεί από το φως του γκουβέρνου ή απλά για να δομηθεί ένας μηχανισμός εξουσίας ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ η παρουσία Ρεπουσοειδών;

Οι «μύθοι»

Μύθος το Ζάλογγο; Συνωστισμός στη Σμύρνη; Ωραία τη μαθαίνουμε την Ιστορία.

Ας είναι καλά οι κεμαλόφρονες, οι σουλεϊμανικοί, οι σουλτανάτοι και οι σελτζουκιστές σε όλο τον κόσμο που βοηθούν κοινό και ειδικούς να μαθαίνουν τα αληθινά γεγονότα.

Ιδού μερικά από αυτά, σύμφωνα με την «πολιτικά ορθή» ανάλυση:

1. Η Ακρόπολις των Αθηνών δεν υπάρχει. Κι αν υπάρχει, δεν είναι αρχαία. Κι αν είναι αρχαία, δεν είναι Ελληνική. Κι αν είναι Ελληνική, δεν υπάρχουν Ελληνες. Κι αν υπάρχουν Ελληνες, δεν τους γουστάρουμε.

2. Η Εξοδος του Μεσολογγίου δεν ήταν πολεμικό γεγονός. Ούτε παράδειγμα αυτοθυσίας ενός εξεγερμένου λαού. Μια απλή έξοδος ήταν εν όψει τριημέρου.  Το γεγονός ότι υπήρχαν χιλιάδες θύματα οφείλεται στην έλλειψη σήμανσης στους δρόμους, στην υπερβολική ταχύτητα και τις κόντρες που έκαναν οι κάγκουρες του Ιμπραήμ με τους νεαρούς Μεσολογγίτες.

3. Το 1940 η Ιταλία εδέχθη άνανδρον επίθεσην από τη φασιστική Ελλάδα, διότι ο εχθροπαθής Μεταξάς δεν ήθελε να δώσει δωρεάν θέσεις πάρκινγκ στα ιταλικά τεθωρακισμένα.

Ο Γκράτσι δεν έδωσε τελεσίγραφο στον Μεταξά (στις 3.00 αξημέρωτα) αλλά μια συνταγή για ροσμπίφ!




Παναγιώτης Λιάκος
Δημοκρατια