Στην αποστειρωμένη ατμόσφαιρα του νοσοκομείου μου μυρίζει καπνός τσιγάρου. "Δράστες" δύο μελαψοί κύριοι δίπλα στο παράθυρο. Κάποιος νοσηλευτής, μού εκμυστηρεύτηκε ότι τα βράδια αναγκάζεται να κάνει μια ευγενική υπόδειξη -αν όχι τα στραβά μάτια- σε ασθενείς 2-3 δωματίων που αναδίδουν άρωμα ναργιλέ. Στην ίδια πτέρυγα, το φαγητό της ημέρας απέχει από το κλασικό «νοσοκομειακό». Μπορεί να περιλαμβάνει και κεμπάπ ή πίτσα - αν η κατάσταση του ασθενούς το επιτρέπει. Πρέπει, όμως, οπωσδήποτε να έχει το «χαλίλι» (το halaal, να ακολουθεί δηλαδή τους νόμους του μουσουλμανικού διαιτολογίου. Οι τηλεοράσεις στα δωμάτια είναι συντονισμένες στο Αλ Τζαζίρα. «Σαλάμ» από την πτέρυγα των Λιβύων ''βετεράνων πολεμιστών'' όπως συστήνονται. Αφού συμμετείχαν στην εξέγερση που ανέτρεψε το καθεστώς Καντάφι, το λιβυκό κράτος τούς επιβράβευσε με τη νοσηλεία στο εξωτερικό. Κάποιοι σε σοβαρή κατάσταση, άλλοι με ελαφρά τραύματα, διακομίστηκαν από τη Λιβύη και τις γειτονικές της χώρες, όπου έγινε η πρώτη φάση νοσηλείας, σε ιδιωτικές κλινικές της Δύσης: Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία, Αυστραλία, ΗΠΑ, Καναδά. Για τους περισσότερους ήταν το πρώτο ταξίδι εκτός συνόρων.
Περίπου 3000 Λίβυοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, διασκορπισμένοι σε διάφορα ιδιωτικά θεραπευτήρια. «Γιατί Ελλάδα;» ρώτησα τον Ταλάλ. «Η Ελλάδα είναι φίλη μας. Οι Ελληνες μας βοήθησαν και αυτούς θα ενισχύσουμε», απάντησε. Τον συνάντησα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, το οποίο, μεταξύ άλλων προσαρμογών (από τις επιγραφές ώς το φαγητό), έχει και μόνιμο μεταφραστή στη ρεσεψιόν. «Ποιον Ταλάλ απ’ όλους; Εχουμε πάνω από δέκα», μου είπε ο υπάλληλος στο ντεσκ, όταν τον ζήτησα: ήταν σαν να έψαχνα έναν Γιώργο ανάμεσα σε περίπου 300 Ελληνες, όσοι και οι Λίβυοι που διαμένουν αυτή την περίοδο στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, καταβάλλοντας έκαστος τουλάχιστον 241 ευρώ την ημέρα. «Μας έχουν ενισχύσει οικονομικά από το τέλος του περασμένου Οκτωβρίου. Δεν βγαίνουν, κάθονται στο λόμπι ή το μπαρ και είναι ήσυχοι σε γενικές γραμμές. Οσοι δεν ήταν απομακρύνθηκαν», λέει η υπεύθυνη πωλήσεων του «President» Βάσια Θεοχάρη. Είναι ένα από τα 30 ξενοδοχεία στα οποία, φιλοξενούνται Λίβυοι (συνοδοί, συγγενείς, ασθενείς μετά το εξιτήριο), στην Αθήνα (Ledra Marriott, Park, Alexandros, President, Intercontinental, Civitel, Holiday Inn, Metropolitan κ.α.), στη Θεσσαλονίκη (Nikopolis, The Met, Nefeli, ABC, Βεργίνα, Πανόραμα κ.α.) και, ακόμη, στην Πάτρα, τη Λάρισα, τη Ρόδο...
Τους πρώτους μήνες, το κόστος νοσηλείας και διαμονής είχε αναλάβει ο στρατός του Κατάρ. Πλέον πληρώνει η Λιβύη μέσω της πρεσβείας της. Και είναι πολλά τα λεφτά... εκατομμύρια! «Τσακώνονται μεταξύ τους οι επιχειρήσεις για το ποια θα πρωτοπάρει τον ασθενή», ανέφερε διπλωμα- τική πηγή. «Αν συνεχίσουν να έρχονται, θα τους φτιάξω ειδική πτέρυγα με ακόμη περισσότερες παροχές», φέρεται να είπε επικεφαλής ιδιωτικού θεραπευτηρίου.
Επισήμως, τηρείται σιγήν ιχθύος γι’ αυτό το «χρυσό» μυστικό, που γεμίζει μεν τα ταμεία, αλλά ίσως πλήττει το status των κλινικών. Oι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν (π.χ. για Ελληνες επιχειρηματίες που θέλουν να επεκτεί- νουν τις δραστηριότητές τους στη «νέα» Λιβύη) και τίποτε δεν αποδεικνύεται.
Επόμενος σταθμός του ρεπορτάζ είναι το υπερσύγχρονο κέντρο αποθεραπείας και αποκατάστασης «Φιλοκτήτης» στο Κορωπί. Ο γενικός διευθυντής του, Ν. Παπαευσταθίου, μας λέει ότι οι Λίβυοι αντιμετωπίζονται με «τρυφερότητα και αγάπη», υποστηριζόμενοι και από ψυχολόγους. Υπάρ- χουν παρατράγουδα; «Μετά τον αγώνα που έδωσαν, θεωρούν τους εαυτούς τους ήρωες και αρκετοί πιστεύουν πως έχουν το ελεύθερο να κάνουν τα πάντα στο όνομα του Αλλάχ. Να φλερτάρουν, για παράδειγμα, με άσχημο τρόπο τις νοσηλεύτριες. Διώξαμε πέντε ασθενείς για θέματα συμπεριφοράς και αυτό λειτούργησε παραδειγματικά».
Στις εγκαταστάσεις του «Φιλοκτήτη» συναντώ τον Ομάρ, που κινείται με αναπηρική πολυθρόνα. «Δεν πειράζει, ομορφάντρα μου!» με αιφνιδιάζει (ο Κώστας, ο φυσιοθεραπευτής του, μου εξηγεί ότι τους μαθαίνουν Ελληνικά από τις διαφημίσεις).
Ο Ιμπραΐμ, 24 ετών, είχε δεχτεί δύο σφαίρες στο χέρι και κάνει αποθεραπεία με τη Σία. «Ταμπάτ;» τον ρωτάει εκείνη. Σημαίνει «κουράστηκες;». Μαθαίνουν εξ ανάγκης και οι νοσηλευτές κάποια Aραβικά... Γυρίζοντας στη Λιβύη, ασθενείς «διαφημίζουν» τις υπηρεσίες σε συμπατριώτες τους. «Πήγαινε κι εσύ στον “Φιλοκτήτη”, με τη βοήθεια του Αλ- λάχ θα γίνεις καλά...»
Κάθε μέρα νοσηλείας σ’ ένα τυπικό δίκλινο ιδιωτικής κλινικής κοστίζει 400 ευρώ. Στην εντατική ξεπερνά και τα 1.200. Επιπλέον, κάθε Λίβυος -είτε ασθενής είτε συνοδός- έχει λαμβάνειν 1.000 ευρώ το μήνα για «προσωπικά έξο- δα», συνήθως τσιγάρα και ψώνια. Χώρια ο τζίρος των ξε- νοδοχείων... Ιδιοκτήτης πολυτελούς ξενοδοχείου της Θεσ- σαλονίκης μίλησε για σημαντική τονωτική ένεση στην τοπική αγορά, εν μέσω κρίσης και... low season. «Χάρη στους Λίβυους η επιχείρησή μας κρατήθηκε όρθια αυτόν το δύσκολο χειμώνα».
Με πατερίτσες στα μαγαζιά
Οσοι νιώθουν καλύτερα δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό. Βγάζουν τους ορούς, παίρνουν τις πατερίτσες και πηγαίνουν για ψώνια. Ενα σπασμένο χέρι ή πόδι δεν σε εμποδίζει να κάνεις βόλτες. Κάποιος είχε γράψει με στυλό στην παλάμη του «The Mall, Maroussi» και το έδειχνε σε ταξιτζή. Οι περισσότεροι είναι νέοι, 18 - 25 ετών. Αναζητούν αυτά που έχουν στερηθεί: iPhone, λάπτοπ, φωτογραφική μηχανή, ένα PlayStation. Φετίχ του Μοχάμεντ, τα αθλητικά παπούτσια. Τα είχε παρατεταγμένα στο παράθυρο του δίκλινου δωματίου μιας μεγάλης ιδιωτικής κλινικής της Αθήνας και τα καμάρωνε. Σύμφωνα με πληροφορίες,ιδιοκτήτης καταστήματος οπτικών της Θεσσαλονίκης έκα- νε πριβέ επίδειξη γυαλιών ηλίου στους Λίβυους. «Ξεπούλησε! Μέχρι και γυαλιά του σκι αγόρασαν!» μας είπε, έκπληκτος, υπάλληλος κλινικής.
Δεν ήξερε μάλλον ότι ακόμα και αυτά μπορεί να τους φανούν χρήσιμα. Τουριστικό πρακτορείο, σε συνεργασία με ξενοδοχείο, διοργάνωσαν πρόσφατα εκδρομή στο χιονοδρομικό του Παρνασσού για συνοδούς και ασθενείς που βρίσκονται στο τέλος της αποθεραπείας τους. «Δεν είχαμε ξαναδεί χιόνι. Δεν κάναμε σκι, απλώς κατεβήκαμε και παίξαμε. Επειτα πήγαμε στους Δελφούς», λέει ο Αχμέτ, 21 ετών. «Φέτος, πάντως, χιόνισε και στη Λιβύη! Πέθανε ο Καντάφι και απελευθερώθηκε και το χιόνι», αστειεύτηκε σε άπταιστα Αγγλικά. Είναι φοιτητής Μηχανολογίας και στάθηκε τυχερός στην περσινή μάχη, σε αντίθεση με τον αδελφό του, τον οποίο συνοδεύει. Πρόκειται για κλασική περίπτωση Λίβυου τραυματία: χτυπήθηκε από ελεύθερο σκοπευτή στο πόδι, νοσηλεύτηκε στην Τυνησία και διακομίστηκε στην Ελλάδα για να χειρουργηθεί. «Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο χειρουργείο αποτυγχάνει και ακολουθεί δεύτερο ή τρίτο. Οι περισσότεροι είχαν έρθει σε άσχημη κατάσταση, με μολυσμένες πληγές. Πλέον ο πόλεμος έχει τελειώσει και η κατάσταση των περισσότερων ασθενών είναι καλύτε- ρη. Ερχονται όσοι ήταν στην εντατική και δεν μπορούσαν να μεταφερθούν, όσοι περιμένουν ένα χειρουργείο. Ανάμεσά τους και παιδιά», λέει ο Ιμάντ, ένας από τους Λίβυους γιατρούς που επιβλέπουν τους ασθενείς και βοηθούν το έργο των Ελλήνων. Και άλλη μια φήμη κυκλοφορεί πάντως: δοθείσης της ευκαιρίας, κάποιοι Λίβυοι «αγοράζουν» αισθητικής φύσης επεμβάσεις ή εμφυτεύσεις μαλλιών... •
Οι συλλήψεις και το ΥΠΕΞ
Η βίζα τους ισχύει για 15 ημέρες - η αποκατάστασή τους μπορεί να κρατήσει 3 - 6 μήνες. Τελευταία η ΕΛ.ΑΣ. έχει συλλάβει δεκάδες Λίβυους που κρατούνται στο Α.Τ. Αμαρουσίου και στο Κέντρο Αλλοδαπών, ενώ συνεχίζουν να χρεώνονται τα δωμάτιά τους. «Ερχόμαστε με αεροπλάνα, έχουμε διαβατήρια. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί το ελληνικό κράτος, ενώ γνωρίζει ότι οι Λίβυοι ασθενείς έχουν χαρτί από γιατρό, τους συλλαμβάνει και τους στέλνει στο κρατητήριο. Αν δεν μας θέλετε, μπορούμε να τους μαζέψουμε όλους και να τους πάμε σε άλλη χώρα», δηλώνει εκπρόσωπος των Λίβυων ασθενών (το όνομά του διατίθεται εφόσον ζητηθεί από το ΥΠ.ΕΞ. και το ΥΠΡΟΠΟ). Σύμφωνα με πληροφορίες, επιχειρηματίες του χώρου της Υγείας ήδη καταβάλλουν προσπάθειες να επισπευσθεί η ανανέωση της κάρτας παραμονής των ασθενών τους και να διασφαλίσουν τον ερχομό των επόμενων.
Τι απαντά το ΥΠ.ΕΞ., διά του εκπροσώπου του, Γρ. Δελακούρα; «Λάβαμε γνώση για την έλευση των Λίβυων ασθενών πριν από ένα χρόνο, όταν
η χώρα τους βρισκόταν σε έκτακτη ανάγκη. Είχαμε χρέος, όπως όλες οι χώρες, να τους υποδεχτούμε. Δεν μπορεί να βρεθεί μέση λύση για τις συλλήψεις. Οταν κάποιος παραβιάζει το νόμο, δέχεται τις συνέπειες.Οι ασθενείς πήραν βίζα σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης Σένγκεν) και, από τη στιγμή που θα λήξει, ανανεώνεται κατά περίπτωση, εφόσον υπάρχει πρόβλημα υγείας».
''Κ'' της Καθημερινής 1.4.12
Περίπου 3000 Λίβυοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, διασκορπισμένοι σε διάφορα ιδιωτικά θεραπευτήρια. «Γιατί Ελλάδα;» ρώτησα τον Ταλάλ. «Η Ελλάδα είναι φίλη μας. Οι Ελληνες μας βοήθησαν και αυτούς θα ενισχύσουμε», απάντησε. Τον συνάντησα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, το οποίο, μεταξύ άλλων προσαρμογών (από τις επιγραφές ώς το φαγητό), έχει και μόνιμο μεταφραστή στη ρεσεψιόν. «Ποιον Ταλάλ απ’ όλους; Εχουμε πάνω από δέκα», μου είπε ο υπάλληλος στο ντεσκ, όταν τον ζήτησα: ήταν σαν να έψαχνα έναν Γιώργο ανάμεσα σε περίπου 300 Ελληνες, όσοι και οι Λίβυοι που διαμένουν αυτή την περίοδο στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, καταβάλλοντας έκαστος τουλάχιστον 241 ευρώ την ημέρα. «Μας έχουν ενισχύσει οικονομικά από το τέλος του περασμένου Οκτωβρίου. Δεν βγαίνουν, κάθονται στο λόμπι ή το μπαρ και είναι ήσυχοι σε γενικές γραμμές. Οσοι δεν ήταν απομακρύνθηκαν», λέει η υπεύθυνη πωλήσεων του «President» Βάσια Θεοχάρη. Είναι ένα από τα 30 ξενοδοχεία στα οποία, φιλοξενούνται Λίβυοι (συνοδοί, συγγενείς, ασθενείς μετά το εξιτήριο), στην Αθήνα (Ledra Marriott, Park, Alexandros, President, Intercontinental, Civitel, Holiday Inn, Metropolitan κ.α.), στη Θεσσαλονίκη (Nikopolis, The Met, Nefeli, ABC, Βεργίνα, Πανόραμα κ.α.) και, ακόμη, στην Πάτρα, τη Λάρισα, τη Ρόδο...
Τους πρώτους μήνες, το κόστος νοσηλείας και διαμονής είχε αναλάβει ο στρατός του Κατάρ. Πλέον πληρώνει η Λιβύη μέσω της πρεσβείας της. Και είναι πολλά τα λεφτά... εκατομμύρια! «Τσακώνονται μεταξύ τους οι επιχειρήσεις για το ποια θα πρωτοπάρει τον ασθενή», ανέφερε διπλωμα- τική πηγή. «Αν συνεχίσουν να έρχονται, θα τους φτιάξω ειδική πτέρυγα με ακόμη περισσότερες παροχές», φέρεται να είπε επικεφαλής ιδιωτικού θεραπευτηρίου.
Επισήμως, τηρείται σιγήν ιχθύος γι’ αυτό το «χρυσό» μυστικό, που γεμίζει μεν τα ταμεία, αλλά ίσως πλήττει το status των κλινικών. Oι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν (π.χ. για Ελληνες επιχειρηματίες που θέλουν να επεκτεί- νουν τις δραστηριότητές τους στη «νέα» Λιβύη) και τίποτε δεν αποδεικνύεται.
Επόμενος σταθμός του ρεπορτάζ είναι το υπερσύγχρονο κέντρο αποθεραπείας και αποκατάστασης «Φιλοκτήτης» στο Κορωπί. Ο γενικός διευθυντής του, Ν. Παπαευσταθίου, μας λέει ότι οι Λίβυοι αντιμετωπίζονται με «τρυφερότητα και αγάπη», υποστηριζόμενοι και από ψυχολόγους. Υπάρ- χουν παρατράγουδα; «Μετά τον αγώνα που έδωσαν, θεωρούν τους εαυτούς τους ήρωες και αρκετοί πιστεύουν πως έχουν το ελεύθερο να κάνουν τα πάντα στο όνομα του Αλλάχ. Να φλερτάρουν, για παράδειγμα, με άσχημο τρόπο τις νοσηλεύτριες. Διώξαμε πέντε ασθενείς για θέματα συμπεριφοράς και αυτό λειτούργησε παραδειγματικά».
Στις εγκαταστάσεις του «Φιλοκτήτη» συναντώ τον Ομάρ, που κινείται με αναπηρική πολυθρόνα. «Δεν πειράζει, ομορφάντρα μου!» με αιφνιδιάζει (ο Κώστας, ο φυσιοθεραπευτής του, μου εξηγεί ότι τους μαθαίνουν Ελληνικά από τις διαφημίσεις).
Ο Ιμπραΐμ, 24 ετών, είχε δεχτεί δύο σφαίρες στο χέρι και κάνει αποθεραπεία με τη Σία. «Ταμπάτ;» τον ρωτάει εκείνη. Σημαίνει «κουράστηκες;». Μαθαίνουν εξ ανάγκης και οι νοσηλευτές κάποια Aραβικά... Γυρίζοντας στη Λιβύη, ασθενείς «διαφημίζουν» τις υπηρεσίες σε συμπατριώτες τους. «Πήγαινε κι εσύ στον “Φιλοκτήτη”, με τη βοήθεια του Αλ- λάχ θα γίνεις καλά...»
Κάθε μέρα νοσηλείας σ’ ένα τυπικό δίκλινο ιδιωτικής κλινικής κοστίζει 400 ευρώ. Στην εντατική ξεπερνά και τα 1.200. Επιπλέον, κάθε Λίβυος -είτε ασθενής είτε συνοδός- έχει λαμβάνειν 1.000 ευρώ το μήνα για «προσωπικά έξο- δα», συνήθως τσιγάρα και ψώνια. Χώρια ο τζίρος των ξε- νοδοχείων... Ιδιοκτήτης πολυτελούς ξενοδοχείου της Θεσ- σαλονίκης μίλησε για σημαντική τονωτική ένεση στην τοπική αγορά, εν μέσω κρίσης και... low season. «Χάρη στους Λίβυους η επιχείρησή μας κρατήθηκε όρθια αυτόν το δύσκολο χειμώνα».
Με πατερίτσες στα μαγαζιά
Οσοι νιώθουν καλύτερα δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό. Βγάζουν τους ορούς, παίρνουν τις πατερίτσες και πηγαίνουν για ψώνια. Ενα σπασμένο χέρι ή πόδι δεν σε εμποδίζει να κάνεις βόλτες. Κάποιος είχε γράψει με στυλό στην παλάμη του «The Mall, Maroussi» και το έδειχνε σε ταξιτζή. Οι περισσότεροι είναι νέοι, 18 - 25 ετών. Αναζητούν αυτά που έχουν στερηθεί: iPhone, λάπτοπ, φωτογραφική μηχανή, ένα PlayStation. Φετίχ του Μοχάμεντ, τα αθλητικά παπούτσια. Τα είχε παρατεταγμένα στο παράθυρο του δίκλινου δωματίου μιας μεγάλης ιδιωτικής κλινικής της Αθήνας και τα καμάρωνε. Σύμφωνα με πληροφορίες,ιδιοκτήτης καταστήματος οπτικών της Θεσσαλονίκης έκα- νε πριβέ επίδειξη γυαλιών ηλίου στους Λίβυους. «Ξεπούλησε! Μέχρι και γυαλιά του σκι αγόρασαν!» μας είπε, έκπληκτος, υπάλληλος κλινικής.
Δεν ήξερε μάλλον ότι ακόμα και αυτά μπορεί να τους φανούν χρήσιμα. Τουριστικό πρακτορείο, σε συνεργασία με ξενοδοχείο, διοργάνωσαν πρόσφατα εκδρομή στο χιονοδρομικό του Παρνασσού για συνοδούς και ασθενείς που βρίσκονται στο τέλος της αποθεραπείας τους. «Δεν είχαμε ξαναδεί χιόνι. Δεν κάναμε σκι, απλώς κατεβήκαμε και παίξαμε. Επειτα πήγαμε στους Δελφούς», λέει ο Αχμέτ, 21 ετών. «Φέτος, πάντως, χιόνισε και στη Λιβύη! Πέθανε ο Καντάφι και απελευθερώθηκε και το χιόνι», αστειεύτηκε σε άπταιστα Αγγλικά. Είναι φοιτητής Μηχανολογίας και στάθηκε τυχερός στην περσινή μάχη, σε αντίθεση με τον αδελφό του, τον οποίο συνοδεύει. Πρόκειται για κλασική περίπτωση Λίβυου τραυματία: χτυπήθηκε από ελεύθερο σκοπευτή στο πόδι, νοσηλεύτηκε στην Τυνησία και διακομίστηκε στην Ελλάδα για να χειρουργηθεί. «Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο χειρουργείο αποτυγχάνει και ακολουθεί δεύτερο ή τρίτο. Οι περισσότεροι είχαν έρθει σε άσχημη κατάσταση, με μολυσμένες πληγές. Πλέον ο πόλεμος έχει τελειώσει και η κατάσταση των περισσότερων ασθενών είναι καλύτε- ρη. Ερχονται όσοι ήταν στην εντατική και δεν μπορούσαν να μεταφερθούν, όσοι περιμένουν ένα χειρουργείο. Ανάμεσά τους και παιδιά», λέει ο Ιμάντ, ένας από τους Λίβυους γιατρούς που επιβλέπουν τους ασθενείς και βοηθούν το έργο των Ελλήνων. Και άλλη μια φήμη κυκλοφορεί πάντως: δοθείσης της ευκαιρίας, κάποιοι Λίβυοι «αγοράζουν» αισθητικής φύσης επεμβάσεις ή εμφυτεύσεις μαλλιών... •
Οι συλλήψεις και το ΥΠΕΞ
Η βίζα τους ισχύει για 15 ημέρες - η αποκατάστασή τους μπορεί να κρατήσει 3 - 6 μήνες. Τελευταία η ΕΛ.ΑΣ. έχει συλλάβει δεκάδες Λίβυους που κρατούνται στο Α.Τ. Αμαρουσίου και στο Κέντρο Αλλοδαπών, ενώ συνεχίζουν να χρεώνονται τα δωμάτιά τους. «Ερχόμαστε με αεροπλάνα, έχουμε διαβατήρια. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί το ελληνικό κράτος, ενώ γνωρίζει ότι οι Λίβυοι ασθενείς έχουν χαρτί από γιατρό, τους συλλαμβάνει και τους στέλνει στο κρατητήριο. Αν δεν μας θέλετε, μπορούμε να τους μαζέψουμε όλους και να τους πάμε σε άλλη χώρα», δηλώνει εκπρόσωπος των Λίβυων ασθενών (το όνομά του διατίθεται εφόσον ζητηθεί από το ΥΠ.ΕΞ. και το ΥΠΡΟΠΟ). Σύμφωνα με πληροφορίες, επιχειρηματίες του χώρου της Υγείας ήδη καταβάλλουν προσπάθειες να επισπευσθεί η ανανέωση της κάρτας παραμονής των ασθενών τους και να διασφαλίσουν τον ερχομό των επόμενων.
Τι απαντά το ΥΠ.ΕΞ., διά του εκπροσώπου του, Γρ. Δελακούρα; «Λάβαμε γνώση για την έλευση των Λίβυων ασθενών πριν από ένα χρόνο, όταν
η χώρα τους βρισκόταν σε έκτακτη ανάγκη. Είχαμε χρέος, όπως όλες οι χώρες, να τους υποδεχτούμε. Δεν μπορεί να βρεθεί μέση λύση για τις συλλήψεις. Οταν κάποιος παραβιάζει το νόμο, δέχεται τις συνέπειες.Οι ασθενείς πήραν βίζα σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης Σένγκεν) και, από τη στιγμή που θα λήξει, ανανεώνεται κατά περίπτωση, εφόσον υπάρχει πρόβλημα υγείας».
''Κ'' της Καθημερινής 1.4.12
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου